João Valentão - Fagner

João Valentão é brigão

Pra dar bofetão

Não presta atenção e nem pensa na vida

A todos João intimida

Faz coisas que até Deus duvida

Mas tem seu momento na vida

É quando o sol vai quebrando

Lá pro fim do mundo pra noite chegar

É quando se ouve mais forte

O ronco das ondas na beira do mar

É quando o cansaço da lida da vida

Obriga João se sentar

É quando a morena se encolhe

Se chega pro lado querendo agradar

Se a noite é de lua

A vontade é contar mentira

É se espreguiçar

Deitar na areia da praia

Que acaba onde a vista não pode alcançar

E assim adormece esse homem

Que nunca precisa dormir pra sonhar

Porque não há sonho mais lindo

Do que sua terra, não há

Джоао Валентау - төбелесші

ұру

Көңіл бөлмейді, өмірді де ойламайды

Джон бәрін қорқытады

Тіпті Құдай күмәнданатын істермен айналыс

Бірақ оның өмірде өз сәті бар

Бұл күн батқанда

Ақырзаман түн үшін

Сіз оны қаттырақ естігенде

Жағадағы толқындардың дүбірі

Өмірдің шаршаған кезі

Джонды отырғызады

Бұл брюнетка кішірейген кезде

Көңілге шыққың келсе жаққа

Түн ай болса

Тілегі - өтірік айту

Созылып жатыр

Жағажай құмында жатыр

Бұл көзге көрінбейтін жерде аяқталады

Осылай бұл кісі ұйықтап қалады

Кімге армандау үшін ұйықтаудың қажеті жоқ

Өйткені бұдан артық әдемі арман жоқ

Сенің жеріңнен басқа жоқ