Canteiros - Fagner

Quando penso em você fecho os olhos de saudade

Tenho tido muita coisa, menos a felicidade

Correm os meus dedos longos em versos tristes que invento

Nem aquilo a que me entrego já me traz contentamento

Pode ser até amanhã, cedo claro feito dia

Mas nada do que me dizem me faz sentir alegria

Eu só queria ter do mato um gosto de framboesa

Pra correr entre os canteiros e esconder minha tristeza

Que eu ainda sou bem moço pra tanta tristeza

E deixemos de coisa, cuidemos da vida,

Pois se não chega a morte ou coisa parecida

E nos arrasta moço, sem ter visto a vida

Сені ойласам сағынып көзімді жұмамын

Менде бақыттан басқа көп нәрсе болды

Ұзын саусақтарым өзім ойлап тапқан мұңды өлең жолдарында жүреді

Тіпті өзім берген нәрсе маған қанағаттанарлық емес

Ол ертеңге дейін болуы мүмкін, күн сияқты жарқын

Бірақ олардың маған айтқан ештеңесі мені бақытты сезінбейді

Мен бұтадан таңқурай дәмін алғым келді

Гүлзардың арасына жүгіріп, мұңымды жасыру үшін

Мен сонша қайғыға әлі тым жаспын

Ал заттарды ұмытайық, өмірге қамқор болайық,

Өйткені өлім келмесе немесе сол сияқты

Бұл бізді өмірді көрмей-ақ сүйрейді, жас жігіт