День За Днём - Everlost

Когда искал я соль Земли,

Когда молил я дух Огня,

Я был собой.

Но только я забыл о них

И заглянул в твои глаза,

Пустыня мне преподнесла

Великий дар…

Время шло сквозь пальцы, как песок,

День за днём —

Но один финал у сотен строк…

Пускай горит река веков,

Кипит безумьем кровь небес —

Мне всё равно!

Я стал одним из тех рабов,

Кто растворился и исчез,

Но с кем и в рай подкинет бес

Великий дар…

Время шло сквозь пальцы, как песок,

День за днём —

Вслед ему смотрел уставший Бог…

В начале всех земных дорог

Мой выдох — чей-то вдох…

Время шло сквозь пальцы как песок

День за днём —

Но один финал у сотен строк…

Каждый миг

Не ускорить, не вернуть назад —

Мы летим

В эту пропасть, не познав преград…

День за днём…

Жердің тұзын іздегенімде,

От рухына сыйынғанда,

Мен өзім болдым.

Бірақ олар туралы мен ғана ұмыттым

Және сенің көздеріңе қарады

Маған шөл берді

Керемет сыйлық...

Уақыт саусақтардың арасынан құмдай сырғып өтті

Күннен күнге -

Бірақ жүздеген жолдардың бір соңы...

Ғасырлар өзені жансын

Аспанның қаны ессіздіктен қайнады -

Маған бәрібір!

Мен де сол құлдардың бірі болдым

Кім еріді және жоқ болды

Бірақ жын кіммен бірге жұмаққа тастайды

Керемет сыйлық...

Уақыт саусақтардың арасынан құмдай сырғып өтті

Күннен күнге -

Шаршаған Құдай оған қарады...

Жердегі барлық жолдардың басында

Менің тынысым біреудің тынысы...

Уақыт саусақтардың арасынан құмдай сырғып өтті

Күннен күнге -

Бірақ жүздеген жолдардың бір соңы...

Әр сәт

Жылдамдамаңыз, артқа оралмаңыз -

Біз ұшып жатырмыз

Ешбір тосқауыл білмей осы тұңғиыққа...

Күннен күнге…