Sin Sombrero - Estopa

Sin sombrero

Sin ponerse ningun traje elegante

Se presentó en el mismo cielo

El solo quería asegurarse

Que no todo es un infierno

Y acabó cruzando un umbral

Del que nunva jamas volvió

Nunca tuvo nada que perder

Así que nadie le extraño

Y ya nunca miró hacia atrás

Prisionero

Al final resultó ser una cárcel

Hecha de bloques de hielo

Donde a nadie le apetece fugarse

Donde todo es tan perfecto

Un abrazo de calor

Un viento del sur especial

Lo mas cercano a sentir amor por necesidad

Así que allí se quedó

¡Pero aún retumba su grito de madrugada

Cuando se escuchan los cantos de los que sueñan!

¡Abriendo de par en par todas las ventanas

Echándole a la hogera toda nuestra leña!

Yo creo que se marcho porque le dio la gana

Su vida era una autentica tragicomedia

Pero aun yo me pregunto todas las mañanas

Qué hubiera sido si no hubiera

Sin sombrero

Sin ponerse ningun traje elegante

Se presentó en el mismo cielo…

Prisionero…

Sin sombrero…

Prisionero…

Sin sombrero…

Prisionero…

қалпақ жоқ

Ешқандай сәнді костюм кигізбей

Ол сол аспанда ұсынылды

Ол жай ғана көз жеткізгісі келді

Бәрі тозақ емес

Сөйтіп, табалдырығын аттады

одан ешқашан қайтып оралмаған

ешқашан жоғалтатын ештеңе болмады

сондықтан оны ешкім сағынбайды

Және ешқашан артына қарамады

Тұтқын

Ақыры түрме болып шықты

Мұз блоктарынан жасалған

Ешкім қашқысы келмейтін жерде

онда бәрі керемет

жылы құшақ

Ерекше оңтүстік жел

Қажеттіліктен махаббатты сезінудің ең жақыны

Сөйтіп, сонда қалды

Бірақ таң атқанда оның зары әлі естіледі

Армандағандардың әні естілгенде!

Барлық терезелерді кең ашу

Барлық отынымызды отқа тастаймыз!

Менің ойымша, ол өзін ұнатқандықтан кетті

Оның өмірі нағыз трагикомедия болды

Бірақ мен күнде таң қаламын

Мен болмасам не болар еді

қалпақ жоқ

Ешқандай сәнді костюм кигізбей

Ол сол аспанға ұсынылды...

Тұтқын…

қалпақ жоқ...

Тұтқын…

қалпақ жоқ...

Тұтқын…