La Primavera - Estopa

Será que se nota el paso del tiempo

Que cierra las cicatrices del alma

Yo como soy discípulo del viento

Me siento a esperar que llegue la calma

Será que le doy demasiadas vueltas

Y mil veces caigo en la misma trampa

Menos mal que ahora duermo a pierna suelta

Yo nunca pierdo toda la esperanza

Será que algunas veces me emborracho

Con el licor de todos los licores

Y no soy mucho más que un mamarracho

Que sólo busca huir de sus temores lere lere

En la primavera, que se me escapa corriendo por las aceras

En la primavera, que se me escapa volando donde tú quieras

Creo que sí vale la pena

Creo que sí vale la pena

Y a veces cuando estoy solo conmigo

Y se apagan las luces de mi casa

Universo busca su propio ombligo

Y ojo de un huracán que todo arrasa

Y no quiero preguntar dónde vamos

No quiero saber de dónde venimos

Sólo sé que tengo el tiempo en mis manos

Si te quedas un ratico conmigo lere lere

En la primavera, que se me escapa corriendo por las aceras

En la primavera, que se me escapa volando donde tú quieras

Creo que sí vale la pena

Creo que sí vale la pena

¡Que las tristezas, valen la pena cuando tus ojos

Quieren llorar pero me disimulan de reojo!

Todas las flores florecen después de la tormenta

¿Que voy a hacerle si todos tus besos me saben a menta?

En la primavera, que se me escapa corriendo por las aceras

En la primavera, que se me escapa volando donde tú quieras

Creo que sí vale la pena

Creo que sí vale la pena

Бұл уақыттың өтуі байқалатын болады

Бұл жанның жараларын жабады

Мен желдің шәкіртімін

Мен тыныштықты күту үшін отырамын

Мүмкін мен оған тым көп айналым берген шығармын

Ал мен сол тұзаққа мың рет түсемін

Бақытымызға орай, қазір тыныш ұйықтаймын

Мен ешқашан үмітімді үзбеймін

Кейде мас болып қалатын шығармын

Барлық ішімдіктердің ликерімен

Ал мен болсам, онша тентек емеспін

Кім тек өз қорқыныштарынан қашуға тырысады

Көктемде тротуармен жүгіріп келемін

Көктемде бұл мен қалаған жерге ұшып кетуден қашады

Менің ойымша, бұл тұрарлық

Менің ойымша, бұл тұрарлық

Ал кейде өзіммен жалғыз қалғанда

Ал менің үйімнің шамдары сөнеді

Ғалам өз кіндігінен іздейді

Әрі бәрін жойып жіберетін дауылдың көзі

Ал мен қайда барамыз деп сұрағым келмейді

Мен қайдан келгенімізді білгім келмейді

Тек менің қолымда уақытым бар екенін білемін

Қасымда біраз тұрсаң, оқимын

Көктемде тротуармен жүгіріп келемін

Көктемде бұл мен қалаған жерге ұшып кетуден қашады

Менің ойымша, бұл тұрарлық

Менің ойымша, бұл тұрарлық

Бұл мұң сіздің көзіңізге тұрарлық

Олар жылағысы келеді, бірақ мені көзінің қиығынан жасырады!

Барлық гүлдер дауылдан кейін гүлдейді

Егер сіздің барлық сүйістеріңіз жалбыз сияқты болса, мен не істеймін?

Көктемде тротуармен жүгіріп келемін

Көктемде бұл мен қалаған жерге ұшып кетуден қашады

Менің ойымша, бұл тұрарлық

Менің ойымша, бұл тұрарлық