Era - Estopa

Era como el sol a la mañana, luna blanca en soledad

Prohibida entre las manzanas

Sabe que esta dentro de mis sueños mi pecado original

Que me condena y me salva

Era la lluvia en madrugada cálida como un fogón

Era fiera como una pantera y suave como el algodón

Era siempre primavera…

Se marchó

Se fue por donde había venido y no volvió

Y me ha dejado con dos tazas de café

Y un papel que dice adiós y una foto de carné

Y el alma llena de pena

Siempre me despierto por las noches no puedo dormir

Se me queda el alma en vela

Y sueño despierto con recuerdos que quieren salir

Tengo la memoria llena

Fue una noche negra y prisionera de una cárcel de cristal

Y yo sigo preguntando pero nadie sabe donde está

Nadie tiene la respuesta

Era la lluvia en madrugada cálida como un fogón

Era fiera como una pantera y suave como el algodón

Era siempre primavera…

Se marchó

Se fue por donde había venido y no volvió

Y me ha dejado con dos tazas de café

Y un papel que dice adiós y una foto de carné

Y el alma llena de pena

Таң атқан күндей, Оңашадағы аппақ ай

Алма арасында тыйым салынған

Менің алғашқы күнәм арманымның ішінде екенін білесің

бұл мені айыптайды және құтқарады

Таңертең жауған пештей жылы жаңбыр еді

Ол пантерадай қаһарлы, мақтадай жұмсақ еді

Әрқашан көктем болатын...

Ол кетіп қалды

Келген жолын тастап, қайтып оралмады

Ол маған екі кесе кофе қалдырды

Ал қоштасқан қағаз бен төлқұжат фотосы

Ал жан дүниесі мұңға толы

Мен түнде үнемі оянамын, ұйықтай алмаймын

Менің жаным ояу

Ал мен шыққысы келетін естеліктермен армандаймын

Менің жадым толық

Бұл қара түн және шыны түрменің тұтқыны еді

Мен сұраймын, бірақ оның қайда екенін ешкім білмейді

ешкімнің жауабы жоқ

Таңертең жауған пештей жылы жаңбыр еді

Ол пантерадай қаһарлы, мақтадай жұмсақ еді

Әрқашан көктем болатын...

Ол кетіп қалды

Келген жолын тастап, қайтып оралмады

Ол маған екі кесе кофе қалдырды

Ал қоштасқан қағаз бен төлқұжат фотосы

Ал жан дүниесі мұңға толы