Como Camarón - Estopa

Superior a mí

Es la fuerza que me lleva en el pulso que mantengo

Con la oscuridad que tiñe de oscuro tus ojos negros

Y que me cuentas del tiempo que pasa en tu pestañeo

Y que me trae por esta calle de amargura y de lamento

Que yo sé que la sonrisa que se dibuja en mi cara

Tiene que ver con la brisa que abanica tu mirada

Tan despacio y tan deprisa tan normal y tan extraña

Yo me parto la camisa como Camarón

Tú me rompes las entrañas, me trepas como una araña

Bebes del sudor que empaña el cristal de mi habitación

Y después por la mañana despierto y no tengo alas

Llevo diez horas durmiendo y mi almohada está empapada

Todo había sido un sueño muy real y muy profundo

Tus ojos no tienen dueño porque no son de este mundo

Que no te quiero mirar

Pero es que cierro los ojos y hasta te veo por dentro

Te veo en un lado y en otro, en cada foto, en cada espejo

Y en las paredes del metro y en los ojos de la gente

Hasta en la sopa más caliente loco yo me estoy volviendo

Que yo sé que la sonrisa que se dibuja en mi cara

Tiene que ver con la brisa que abanica tu mirada

Tan despacio y tan deprisa tan normal y tan extraña

Yo me parto la camisa como Camarón

Tú me rompes las entrañas, me trepas como una araña

Bebes del sudor que empaña el cristal de mi habitación

Y después por la mañana despierto y no tengo alas

Llevo diez horas durmiendo y mi almohada está empapada

Todo había sido un sueño muy real y muy profundo

Tus ojos no tienen dueño porque no son de este mundo

Y a veces me confundo y pico a tu vecina

Esa del segundo que vende cosa fina

Y a veces te espero en el bar de la esquina

Con la mirada fija en tu portería

Y a veces me como de un bocao' el mundo

Y a veces te siento y a veces te tumbo

A veces te leo un beso en los labios

Y como yo no me atrevo me corto y me abro

Que yo sé que la sonrisa que se dibuja en mi cara

Tiene que ver con la brisa que abanica tu mirada

Tan despacio y tan deprisa tan normal y tan extraña

Yo me parto la camisa como Camarón

Tú me rompes las entrañas, me trepas como una araña

Bebes del sudor que empaña, el cristal de mi habitación

Y después por la mañana despierto y no tengo alas

Llevo diez horas durmiendo y mi almohada está empapada

Todo había sido un sueño muy real y muy profundo

Tus ojos no tienen dueño porque no son de este mundo

меннен артық

Бұл мен ұстайтын импульсте мені алып жүретін күш

Қара көздеріңді қараңғылаған қараңғылықпен

Ал көзді ашып жұмғанша өтіп жатқан уақыт ше

Мені осы ащы және өкініш көшесіне түсіретін нәрсе

Жүзімде сызылған күлкі екенін білемін

Бұл сіздің көзқарасыңызды желдететін желмен байланысты

Соншалықты баяу және соншалықты жылдам, соншалықты қалыпты және соншалықты оғаш

Мен Камарон сияқты көйлегімді сындырамын

Ішімді сындырасың, өрмекшідей өрмелейсің

Сіз менің бөлмемнің әйнегін тұмандаған терден ішесіз

Сосын таңертең оянамын, қанаттарым жоқ

Он сағат ұйықтап жатырмын, жастығым суланып қалыпты

Мұның бәрі өте шынайы және өте терең арман болды

Көздеріңнің иесі жоқ, өйткені олар бұл дүниелік емес

Саған қарағым келмейді

Бірақ мен көзімді жұмып, тіпті сені іштей көремін

Мен сені бір жағынан, бір жағынан, әр фотода, әр айнадан көремін

Ал метро қабырғаларында және халықтың көз алдында

Ең ыстық сорпада да мен жынды болып барамын

Жүзімде сызылған күлкі екенін білемін

Бұл сіздің көзқарасыңызды желдететін желмен байланысты

Соншалықты баяу және соншалықты жылдам, соншалықты қалыпты және соншалықты оғаш

Мен Камарон сияқты көйлегімді сындырамын

Ішімді сындырасың, өрмекшідей өрмелейсің

Сіз менің бөлмемнің әйнегін тұмандаған терден ішесіз

Сосын таңертең оянамын, қанаттарым жоқ

Он сағат ұйықтап жатырмын, жастығым суланып қалыпты

Мұның бәрі өте шынайы және өте терең арман болды

Көздеріңнің иесі жоқ, өйткені олар бұл дүниелік емес

Ал кейде абдырап, көршіңді таңдаймын

Жақсы нәрсені сататын екіншісі

Кейде мен сені бұрышта күтемін

Көздерің мақсатыңа қадалып

Ал кейде дүниені бір тісте жеймін

Мен сені кейде сеземін, кейде сені құлатамын

Кейде мен сенің ерніңнен сүйгенімді оқимын

Ал батылы жетпеген соң өзімді кесіп алып ашамын

Жүзімде сызылған күлкі екенін білемін

Бұл сіздің көзқарасыңызды желдететін желмен байланысты

Соншалықты баяу және соншалықты жылдам, соншалықты қалыпты және соншалықты оғаш

Мен Камарон сияқты көйлегімді сындырамын

Ішімді сындырасың, өрмекшідей өрмелейсің

Сіз менің бөлмемнің әйнегін кетіретін терден ішесіз

Сосын таңертең оянамын, қанаттарым жоқ

Он сағат ұйықтап жатырмын, жастығым суланып қалыпты

Мұның бәрі өте шынайы және өте терең арман болды

Көздеріңнің иесі жоқ, өйткені олар бұл дүниелік емес