Ahora - Estopa

Ahora, ya no escribo cuentos

Ni tacho los días del calendario

Ni sueño que estoy preso

A la sombra de un jardín vallado

Ya no paseo por el mercado

Ni escucho lo que hablan unos viejos

En un banco sentados

Nunca más me sentaré con ellos

Ahora me paso todas las tardes pensando

Que el teléfono no arde, que no suena

Que no interrumpe la cena, que no arde

Que me dice que me largue, que se muere

Sálvame tu si puedes

No me susurran ya las fotografías

Se apagaron los gritos de su silencio

De su melancolía, ya no más

Ya no quiero más sueños

Ahora me paso todas las tardes pensando

Que el teléfono no arde, que no suena

Que no interrumpe la cena, que no arde

Que me dice que me largue, que se muere

Sálvame tu si puedes

Si es que por no salir todas las puertas cierro

Y tengo las mañanas sólo para mi

Se olvidaron de mi, estos del infierno

¿Y cuanto vale el precio?

No paran de llover las nubes del fracaso

Disparan las pistolas de la soledad

Ya no salgo en la guía ni en la calle de olvidados

Gritaré un poco más, sangrara mi garganta

La pared con mil huellas de mi loca cabeza

Ahora no puedes entrar estoy ordenando mi casa

Estoy ordenando mi casa, estoy ordenando mi casa

Estoy ordenando mi casa…

Yo gritare un poco más, sangrara mi garganta

La pared con mil huellas de mi loca cabeza

Ahora no puedes entrar estoy ordenando mi casa

Енді мен әңгіме жазбаймын

Күнтізбедегі күндерді сызып тастамаймын

Түрмеде отырғанымды түсімде де көрмеймін

Қоршалған бақтың көлеңкесінде

Мен енді базар аралап жүрмеймін

Кейбір қарттардың айтқанын тыңдамаймын

орындықта отыру

Мен олармен енді ешқашан отырмаймын

Қазір мен әр күнді оймен өткіземін

Телефон жанбайды, шырылдамайды деп

Бұл кешкі асқа кедергі жасамайды, бұл күйдірмейді

Маған шық деп, өледі деп

мүмкін болса, мені құтқар

Фотосуреттер енді маған сыбырламайды

Оның үнсіздігінің айқайы сейілді

Оның меланхолиясынан, енді жоқ

Мен басқа армандарды қаламаймын

Қазір мен әр күнді оймен өткіземін

Телефон жанбайды, шырылдамайды деп

Бұл кешкі асқа кедергі жасамайды, бұл күйдірмейді

Маған шық деп, өледі деп

мүмкін болса, мені құтқар

Егер бұл барлық есіктерді қалдырмағаным үшін жауып тастаймын

Ал менде тек маған арналған таң бар

Олар мені ұмытты, бұлар тозақтан

Ал бағасы қанша?

Сәтсіздік бұлттары жауған жаңбырды тоқтатпайды

Олар жалғыздықтың мылтығын атқылайды

Мен енді гидте немесе ұмытылған адамдар көшесінде көрінбеймін

Тағы айқайлаймын, тамағым қанып кетеді

Менің ессіз басымның мың ізі бар қабырға

Енді кіре алмайсың, мен үйімді жинап жатырмын

Мен үйімді жинап жатырмын, үйімді жинап жатырмын

Мен үйімді жинап жатырмын...

Тағы айқайлаймын, тамағым қанып кетеді

Менің ессіз басымның мың ізі бар қабырға

Енді кіре алмайсың, мен үйімді жинап жатырмын