Epilogue: The Final Entry -

«Dearest Susanne

My Susanne!

You of the most gentlest, sweetest heart that ever beat within a

living being!

I am too late: your spirit has already departed Earth

Today, with my heart weary and broken, I unite your letters with mine between

the pages of your diary.

I write this final entry to thank you for giving me

little Michiel;

he is everything a father could wish for.

You shall live on

through him.

I shall treasure him always, as I treasure your memory.

Goodbye, my sweet Susanne

Yours always, until the end of days

-Joseph»

I see his starry eyes

He heals my broken heart

Through him

You’ll always be by my side

I hear you call my name

It fades to silence when I wake

A moment lost in time

And now the moment’s gone

And now the moment’s gone

But the memory lives on

Your memory… lives on…

«Құрметті Сюзанна

Менің Сюзаннам!

Сіз ең жұмсақ, ең тәтті жүрексіз

тірі жан!

Мен кешпеймін: сіздің рухыңыз жерден кетті

Бүгін жүрегім қажып, жүрегім сыздап, мен сенің әріптеріңді менімен біріктіремін

күнделігіңіздің беттері.

Мен осы соңғы жазбаны маған бергеніңіз үшін алғыс айтамын

кішкентай Мишель;

ол            әке  тілейтін  бәрі                     бар                                                                                    талай  талай      бар                                                                 у   талай  | |

Сен өмір сүресің

ол арқылы.

Сенің жадыңды бағалайтындай, мен оны әрқашан бағалаймын.

Қош бол, менің тәтті Сюзанна

Күннің соңына дейін әрқашан сіздікі

-Жүсіп»

Мен оның жұлдызды көздерін көремін

Ол менің жаралы жүрегімді емдейді

Ол арқылы

Сіз әрқашан менің жанымда боласыз

Менің атымды атағаныңызды естідім

Мен оянғанда үндемеуге түседі

Уақыттың жоғалған сәті

Ал енді сәт өтті

Ал енді сәт өтті

Бірақ естелік сақталады

Сіздің жадыңыз... сақталады...