Enough -

She calls it charity,

I call it doing what you can.

What does she want from me,

At least I had a plan.

I say it’s destiny,

She says I’ll never be her man.

Still she’s the one for me,

I wanted to give her the world.

But I’m misunderstood,

I never could,

I give what I give and it’s still no good.

There ain’t no destiny,

No man to be,

Ever-after is a joke in the real world.

Look at the working man,

Look at the men out on the floor.

The ones who lend a hand,

And never ask for more.

I send them on their way,

I see their dreams go up in smoke.

And all that I can say is sorry,

That’s how it goes.

I know it isn’t right, it isn’t fair.

I turn to my family but they don’t care,

I gotta be the one, to fire the gun.

I’m the one who has to live in the real world…

Enough,

I’ve had enough of crying.

Cause when it’s said and done,

They don’t believe that I care,

Yes I’ve had enough…

No I wasn’t meant to be here,

I’m the one who always wins the game.

Got the power and the money,

Got the name.

Someone tell me what to do now,

Am I s’posed to throw it all away,

So I’m standing here with nothing,

Would I end up being nothing.

Who would I be,

Without the name, without the net.

Another me,

Who feels no shame, and no regret.

Deserving the life that I’m living,

And living for someone I love.

When she sees me,

Without a place, without a plan.

Who will she see, who’s standing there.

I’m just a man…

Enough.

Am I enough without this.

And will I have her love, where nothing else is the same.

Oh let me be enough,

Enough…

Ол мұны қайырымдылық деп атайды,

Мен оны қолыңнан келгенін істеу деп атаймын.

Ол менен не қалайды,

Кем дегенде жоспарым бар еді.

Тағдыр деймін,

Ол мен ешқашан оның адамы болмаймын дейді.

Сонда да ол мен үшін,

Мен оған әлемді бергім келді.

Бірақ мен дұрыс түсінбеймін,

Мен ешқашан алмадым,

Мен бергенімді беремін, бірақ бұл жақсы болмайды.

Тағдыр жоқ,

Адам болмайды,

"Ever-after" - бұл шынайы әлемде әзіл.

Жұмысшыға қараңызшы,

Едендегі ер адамдарға қараңыз.

Қол ұшын бергендер,

Және ешқашан артық сұрамаңыз.

Мен                                                                                      I                                                                      

Мен олардың армандарының түтінге оранғанын көремін.

Менің айта алатыным кешіріңіз,

Осылайша болады.

Менің дұрыс емес екенін білемін, бұл әділ емес.

Мен отбасыма жүгінемін, бірақ бәрібір,

Мылтық ату үшін мен болуым керек.

Мен нақты әлемде өмір сүруім керек…

Жеткілікті,

Менің жылауым жетілді.

Себебі бұл айтылған және орындалған кезде,

Олар менің мән беретініме сенбейді,

Иә, менде жеткілікті…

Жоқ мен осында болғым келмеді,

Мен әрқашан ойында жеңетін адаммын.

Күш пен ақша бар,

Атын алдым.

Біреу маған қазір не жасауды айт,

Мен мұның бәрін тастай аламын ба?

Сондықтан мен мұнда ештеңесіз тұрмын,

Ештеңе болмай қалар ма едім.

Мен кім болар едім,

Аты жоқ, торсыз.

Басқа мен,

Кім ұят пен өкінбейді.

Мен өмір сүріп жатқан өмірге лайық,

Мен жақсы көретін адам үшін өмір сүремін.

Ол мені көргенде,

Орынсыз, жоспарсыз.

Ол кімді көреді, кім тұрады.

Мен жай адаммын…

Жеткілікті.

Мен мұнсыз жетемін бе?

Мен оның махаббатына ие боламын ба, мұнда ешнәрсе бұрынғыдай емес.

О, маған болсын болсын,

Жеткілікті…