Konfetti - Enno Bunger

Siehst du, dass ich hier seit Tagen wie ein Blatt am Fenster kleb'

Wollte dir noch so viel sagen, jetzt ist es viel zu früh zu spät

Weil die Zeit dich dann verlässt, wenn du sie am meisten brauchst

Und jetzt hänge ich hier fest, wo fang ich an, wer fängt mich auf?

Du würdest mich jetzt trösten, sagen «hab jetzt keine Angst»

Denn du liebst solang' du lebst und du lebst solang' du kannst

Wenn ich euch eines wünschen könnte, dann dass ihr alle euch entspannt

Und wenn das hier mein Lied ist, dann will ich, dass ihr tanzt

Du warst eine Lebensweise, alles andre' als normal

Hast mit deinem großen Lächeln alle Zweifel weggestrahlt

Und in deinen letzten Zeilen da steht in allerschönster Schrift

Ihr dürft lachen, ihr dürft weinen, aber jammern dürft ihr nicht

Kannst du das sehen, wie wir uns vor dir verneigen?

Die Bäume streuen Konfetti und klatschen mit den Zweigen

Du musstest früher gehen, aber was berührt das bleibt

Kannst Du das hören, wie die Wunder dich beschreiben?

Niemand hat so laut gelacht, niemand wird je lauter schweigen

Deine Stille füllt den Raum, doch dein Platz bleibt immer frei

Und wie du dich gefreut hast, mit den Blumen in der Hand

Du hast beflügelt, hast begeistert, du hast Menschen eingefang'

Du hast auf wackeligen Beinen noch gesungen und getanzt

Wenn du geweint hast dann vor Freude, dir ist das Lachen nie vergang'

Warst schon zur Dämmerung am Zwitschern, mit dir ging die Sonne auf

Du warst und bist und bleibst für immer unsrer' Zeit voraus

Warst nicht zu bremsen

Nicht zu fassen, hast alles auf den Kopf gestellt

Die Welt war für dich ein Wunder und du ein Wunder für die Welt

Kannst du das hören, wie die Wunder dich beschreiben?

Niemand hat so laut gelacht, niemand wird je lauter schweigen

Deine Stille füllt den Raum, doch dein Platz bleibt immer frei

Kannst du das sehen, wie wir uns vor dir verneigen?

Die Bäume streuen Konfetti und klatschen mit den Zweigen

Du musstest früher gehen, aber was berührt das bleibt

Kannst du das hören, wie die Wunder dich beschreiben?

Niemand hat so laut gelacht, niemand wird je lauter schweigen

Deine Stille füllt den Raum, doch dein Platz bleibt immer frei

Kannst du das spüren, wie wir lernen zu verstehn'?

Wir nehmen alle Kraft zusammen und wir lassen dich jetzt gehen

Unsre' Tränen werden Medaillen und unsre' Trauer Dankbarkeit

Kannst du das sehen, wie wir uns vor dir verneigen?

Die Bäume streuen Konfetti und klatschen mit den Zweigen

Du musstest früher gehen, aber was berührt das bleibt

Көрдің бе, мен бірнеше күннен бері терезеге жапырақтай жабысып қалдым

Мен саған әлі де көп айтқым келді, қазір тым ерте, тым кеш

Өйткені уақыт сізді ең қажет кезде қалдырады

Ал енді мында тығылып қалдым, неден бастаймын, мені кім ұстайды?

Сен мені жұбататын едің, қазір қорықпа деп

Өйткені сіз өмір сүргенше сүйесіз және мүмкіндігінше ұзақ өмір сүресіз

Саған бір тілек айтсам, бәрің демалыңдар

Ал егер бұл менің әнім болса, онда мен сенің билегеніңді қалаймын

Сіз қалыпты өмір салты болдыңыз

Сіз күлкіңізбен барлық күмәнді жойдыңыз

Ал сіздің соңғы жолдарыңызда ол ең әдемі жазуда айтылған

Күлесің, жылай аласың, бірақ жылай алмайсың

Сізге қалай бас иетінімізді көре аласыз ба?

Ағаштар конфетти шашып, бұтақтарын шапалақтайды

Сіз ертерек кетуіңіз керек еді, бірақ бұл қалады

Сіз ғажайыптардың сізді сипаттайтынын ести аласыз ба?

Ешкім сонша қатты күлген емес, ешкім ешқашан үндемейді

Сіздің үнсіздігіңіз бөлмені толтырады, бірақ сіздің орныңыз әрқашан бос

Ал сіз қолыңыздағы гүлдермен қандай бақытты болдыңыз

Сіз шабыттандырдыңыз, шабыттандырдыңыз, адамдарды ұстадыңыз

Аяқтары дірілдеп ән айтып, биледің

Сол кезде қуаныштан жыласаң, күлуіңді тоқтатпадың

Сіз ымыртта шырылдап едіңіз, күн сізбен бірге көтерілді

Сіз біздің заманымыздан озық болдыңыз және боласыз

Сізді тоқтату мүмкін болмады

Сіз бәрін төңкеріп жібергеніңізге сене алмаймын

Дүние саған ғажайып, сен әлемге ғажайып едің

Сіз ғажайыптардың сізді сипаттайтынын ести аласыз ба?

Ешкім сонша қатты күлген емес, ешкім ешқашан үндемейді

Сіздің үнсіздігіңіз бөлмені толтырады, бірақ сіздің орныңыз әрқашан бос

Сізге қалай бас иетінімізді көре аласыз ба?

Ағаштар конфетти шашып, бұтақтарын шапалақтайды

Сіз ертерек кетуіңіз керек еді, бірақ бұл қалады

Сіз ғажайыптардың сізді сипаттайтынын ести аласыз ба?

Ешкім сонша қатты күлген емес, ешкім ешқашан үндемейді

Сіздің үнсіздігіңіз бөлмені толтырады, бірақ сіздің орныңыз әрқашан бос

Түсінуді қалай үйренетінімізді сезе аласыз ба?

Біз бар күшімізді жинап, сені қазір жібереміз

Көз жасымыз медальға, жоқтау алғысымызға айналады

Сізге қалай бас иетінімізді көре аласыз ба?

Ағаштар конфетти шашып, бұтақтарын шапалақтайды

Сіз ертерек кетуіңіз керек еді, бірақ бұл қалады