Der Anfang - Eisbrecher

Lacrimosa

Inferno

Der Kelch Des Lebens

Versagt im Wort

Im Traum zerflossen

Den Kelch des Lebens nur beruhrt

In einem Sog

Die Kehle mit dem Gift gefullt

Den Korper und das Fleisch zersetzt

Die Seele leer getrunken

Am Stamm der Sehnsucht wund gewetzt

Erhitzt — verbrannt

Zu heiss — vorbei

Sehnsucht

Ausgesetzt und abgeschoben

Den Samen in den Sumpf gepflanzt

Nunmehr da ich fuhle

Bin ich Mensch und will ich auch sprechen

Am Fuss der Berge will ich knien

Will das Meer mit Worten segnen

Welcher Wind hat mich gerufen

Welcher Clown hat mich ausgelacht

So brauche ich den Namen nicht

Werde nicht gerufen

Noch werde ich Antwort jemals horen

Es ist der Traum der mich gefuhrt

Und folgen werde ich bis in die Glut

Devoid of words

Dissolved in a dream

The goblet of life is only touched

In a wake

My throat filled with poison

My body and flesh disintegrated

My soul drunk empty

Wounded in the realms of yearning

Burned and scorched

Too hot — all past

Yearning

Abandoned and discarded

Seed painted in the mire

Now as I feel

I am a person and also wish to speak

I will knee at the foot of the mountain

Bless the sea with words

Which wind has called me

Which clown had derided me

I do not need the name

I will not call out

Neither will I ever hear the answer

The dream has led me

And I will follow it into the glowing fire…

Лакримоза

тозақ

Өмір тостаған

Сөзде орындалмады

Түсінде еріген

Өмірдің тостағанына қол тигіздім

Сорғышта

Тамағы уға толды

Денесі мен еті ыдырап кетті

Жаны бос мас болды

Сағыныштың діңінде жаралы

Қыздырылған - күйдірілген

Тым ыстық - бітті

Сағыныш

Әшкереленіп, жер аударылды

Тұқымын батпаққа отырғызды

Енді мен сезінемін

Мен адаммын ба, мен де сөйлегім келеді

Тау етегінде тізерлеп отырғым келеді

Теңізді сөзбен жарылқағысы келеді

Қандай жел мені шақырды

Қай сайқымазақ маған күлді

Сондықтан маған аты керек емес

Қоңырау шалмаңыз

Мен ешқашан жауап естімеймін

Мені жетелеген арман

Ал мен шоқтардың соңынан еремін

Сөзсіз

Түсінде еріген

Өмірдің тостағанына тек қол тиеді

Оянғанда

Тамағым уға толды

Менің тәнім де, етім де ыдырап кетті

Менің жаным бос мас болды

Аңсаған жерінде жаралы

Өртеніп, күйіп кеткен

Тым ыстық - бәрі өткен

аңсау

Тастанды және лақтырылды

Батпаққа боялған тұқым

Қазір мен сезінгендей

Мен адаммын және сөйлегім келеді

Мен таудың етегінде тізе бүгемін

Сөзбен теңізді жарылқаңыз

Қай жел мені шақырды

Қай сайқымазақ мені мазақ етті

Маған аты керек емес

Мен шақырмаймын

Жауабын ешқашан естімеймін

Арман мені жетеледі

Мен оның артынан жарқыраған отқа барамын ...