Миг - Эд Шульжевский

Я никогда не увижу тех глаз, не услышу «привет», тишина промолчит…

Не могу превозмочь одинокую боль, черноглазую ночь…

Льются слова, рвется струна, я тебя знал, и не знал…

Припев:

Миг навсегда оставил метку в черствеющем сердце.

Я жду тебя, все бесполезнее день ото дня.

Где взять ключи от замурованной намертво дверцы?

Их до меня кто-то украл и уже не вернет никогда.

Сочится кровь через кожу мою, давит крепкая злость, отпустил, не догнал…

Как мне быть без нее?

Мне теперь все равно, хоть в раю, хоть в аду…

Льются слова, рвется струна, я тебя знал, и не знал, что будет так печально.

Припев:

Миг навсегда оставил метку в черствеющем сердце.

Я жду тебя, все бесполезнее день ото дня.

Где взять ключи от замурованной намертво дверцы?

Их до меня кто-то украл и уже не вернет никогда.

Миг навсегда оставил метку в черствеющем сердце.

Я жду тебя, все бесполезнее день ото дня.

Где взять ключи от замурованной намертво дверцы?

Их до меня кто-то украл и уже не вернет никогда.

Мен ол көздерді ешқашан көрмеймін, «сәлем» естімеймін, тыныштық үнсіз қалады...

Жалғыз азапты, қара түнді жеңе алмаймын...

Сөздер төгіледі, жіп үзіледі, мен сені білдім, білмедім ...

Хор:

Сол сәт тозған жүректе мәңгілік із қалдырды.

Күтемін сені, Күннен күнге түкке тұрғысыз.

Есіктің кілтін қайдан алуға болады?

Менен бұрын біреу оларды ұрлап кеткен және ешқашан қайтармайды.

Терімнен қан ағып жатыр, қатты ашу басады, жіберді, жете алмады ...

Мен онсыз қалай боламын?

Енді маған бәрібір, тіпті жұмақта да, тозақта да...

Сөз құйылады, жіп үзіледі, Білдім сені, Бұлай мұң боларын білмедім.

Хор:

Сол сәт тозған жүректе мәңгілік із қалдырды.

Күтемін сені, Күннен күнге түкке тұрғысыз.

Есіктің кілтін қайдан алуға болады?

Менен бұрын біреу оларды ұрлап кеткен және ешқашан қайтармайды.

Сол сәт тозған жүректе мәңгілік із қалдырды.

Күтемін сені, Күннен күнге түкке тұрғысыз.

Есіктің кілтін қайдан алуға болады?

Менен бұрын біреу оларды ұрлап кеткен және ешқашан қайтармайды.