Полдень - Dvanov

Зевота сходит с языка

Икота сходит с языка

Паника полуденных угодий

И ветер трогает траву

И ветер трогает траву

И свет преследует траву

Мы ниже полдня и травы

Встав на бетонный блок в траве

Мы смотрим на луня из-под полыни

И лунь отбрасывает тень

И мир отбрасывает тень

Мы смотрим на полынного луня

Мы вроде слышали про смерть

И даже видели про смерть

Мир огорожен и богат

И тени на траве лежат

И горизонт как земляная куча

И полдень страшен как во сне

И увлекает как во сне

Не скучно и одновременно скучно

Тілінен есінеу

Ықылық тілден шығады

Түскі дүрбелең

Ал жел шөпке тиеді

Ал жел шөпке тиеді

Ал жарық шөпті қуып келеді

Біз жарты күн мен шөптен төмен

Шөптегі бетон блокта тұру

Біз айға жусанның астынан қараймыз

Ал қаршыға көлеңке түсіреді

Ал әлем көлеңкесін түсіреді

Біз жусанды айға қарап отырмыз

Өлім туралы естіген сияқтымыз

Тіпті өлім туралы да көрдім

Дүние қоршалған және бай

Ал көлеңкелер шөпте жатыр

Ал көкжиек жер үйіндісі сияқты

Ал түс түстегідей қорқынышты

Және түсіндегідей баурап алады

Бір уақытта жалықтырмайды және жалықтырмайды