Дыши - ДуША

В руке моей обрывок сна,

Глоток воды, и в нем — луна.

Ты далеко, ты не со мной,

Ты за дождем, ты за стеной.

Я на стене рисую дверь,

Ты говоришь мне: — «Не теперь».

Расстались мы, остались сны.

Мне до тебя, как до луны.

Бесконечность, бесконечность…

Вернись ко мне.

Дожди в Москве.

Как слезы, капли на стекле.

Под серым небом ни души.

Душа, как рыба на песке:

На выдох — боль,

На вдох — любовь.

Дыши.

Смеется фото на стене,

Смеется дождь, а я в огне.

Сквозь темноту, как луч лети.

Нам по пути, нам по пути.

В бесконечность, в бесконечность…

Вернись ко мне.

Дожди в Москве.

Как слезы, капли на стекле.

Под серым небом ни души.

Душа, как рыба на песке:

На выдох — боль,

На вдох — любовь.

Дыши.

Қолымда ұйқының бір бөлшегі,

Бір жұтым су, оның ішінде ай бар.

Алыстасың, жанымда жоқсың,

Жаңбырдың артында сен, қабырғаның артындасың.

Мен қабырғаға есік сызамын,

Сіз маған: «Қазір емес» деп айтасыз.

Біз қоштасқанбыз, армандар қалды.

Мен саған қараймын, ай сияқты.

Шексіздік, шексіздік...

Маған оралшы.

Мәскеуде жаңбыр.

Көз жасы сияқты, шыныдағы тамшылар.

Сұр аспан астындағы жан емес.

Жан құмдағы балық сияқты:

Дем шығарғанда – ауырсыну,

Ингаляция - махаббат.

Тыныс алу.

Қабырғадағы күлген фото

Жаңбыр күледі, мен оттаймын.

Қараңғылық арқылы сәуледей ұшыңыз.

Біз жолда келе жатырмыз, біз жолдамыз.

Шексіздікке, шексіздікке...

Маған оралшы.

Мәскеуде жаңбыр.

Көз жасы сияқты, шыныдағы тамшылар.

Сұр аспан астындағы жан емес.

Жан құмдағы балық сияқты:

Дем шығарғанда – ауырсыну,

Ингаляция - махаббат.

Тыныс алу.