Alvajárók - DSP

Két kézzel kaparsz nem ismersz se Istent se embert

Nem is kell, ne viccelj, te is kelj fel, itt lent az Isten, a pénz

Ott fenn csak szolga, ott csak fegyver és a miniszter a kéz

Aki lépésben halad, az lófaszt sem ér el

Aki érdek nélkül lázad, majd láz nélkül érvel

Akit a szenvedély fűt, dacol bármilyen téllel

De aki mindig nagy lángon ég, az nagy lángon ég el

Amit hátrahagy, csak hamu, ami elszáll a széllel

De aki ébren álmodik, az feltámad éjjel

Aki mindig sötétben él, szarik rá, hogy lesz-e reggel

Na gyertek ki a fényre

Alvajárók, keljetek fel!

Új idők járnak, új szelek fújnak

Új helyekről új emberek új fele húznak

Megihatod a poklot, elszívhatod a poklot

Megnézheted a poklot, élvezheted a poklot

Aki vérből csinálja, az nem bírja pénzzel

Aki szívből csinálja, az nem bírja vérrel

Aki pénzér csinálja, az nem bírja sokáig

Aki bírja és nem fut be, az nem ríl csak pofázik!

Amit hátrahagysz, csak hamu, ami elszáll a széllel

De aki ébren álmodik, az feltámad éjjel

Aki mindig sötétben él, szarik rá, hogy lesz-e reggel

Na gyertek ki a fényre alvajárók, keljetek fel!

Művészet a háború, művészet a szeretet

Művészien etetik meg veletek a szemetet

A szavaim elmédbe acél kötelekként vágnak

A világban, ahol az értékek közhelyekké váltak

Álljunk meg egy szóra, mint az áruk besorolva

Úgy vártok a sorsotokra, mi nem állunk be a sorba

Szabadnak születtünk, a mi vérünk lázad

A holnap bizonytalan, ezért élünk a mának

Én nem tartom a hátam, csak a testvérekért

Mert nekem az is elég, ha csak a testvérem él

Ha a valóság ma is porrá törte az álmodat

Akkor hozz áldozatot, hogy ne te légy az áldozat

Ez közszolgálati, mint az m1 meg az m2

Komoly, mint egy vendetta, itt mindenki egyenlő

Az élet lélekvesztő, fejjel mentek a falnak

Én fallal megyek minden fejnek, az emberi fajnak

Minden réteget kikezdek, mer nem tetszik, amit látok

Ha tűzvészt akartok, leszek hozzá a szikrátok

Ez a talaj neked forró, mint a láva, maradj állva

Ha szemedben nincsen tűz, csak hamu inkább maradj gyáva!

Екі қолмен тырнап кетесің, Құдайды да, адамды да білмейсің

Керек емес, әзілдеме, сен де тұр, мына жерде құдай, ақша

Жоғарыда тек қызметші ғана бар, тек қару бар, ал министр - қол

Қадам басқан аттың жүніне де жетпейді

Пайызсыз бүлік шығарған, қызбасыз дауласады

Құмарлық отын алған адам кез келген қысты бағындырады

Бірақ әрқашан қатты отта жанған адам қатты отқа жанады

Артында қалдырғандары желмен ұшып кеткен күл ғана

Бірақ ояу түс көрген адам түнде оянады

Әрқашан қараңғылықта өмір сүретін адам таң бола ма деп мазалайды

Жарыққа шығыңыз

Ұйқыдағылар, ояныңдар!

Жаңа уақыт келе жатыр, жаңа жел соғады

Жаңа жерлерден келген жаңа адамдар жаңа жартысын тартады

Тозақты ішуге, тозақты шегуге болады

Сіз тозақты көре аласыз, тозақтан ләззат аласыз

Қанмен істеген адам ақшамен жасай алмайды

Жүрекпен істеген адам қанмен жасай алмайды

Ақша үшін істегендер ұзаққа бармайды

Көтере алатындар жүгірмейді, күлмейді, бет-жүзін жасайды!

Артыңызда қалдырғаныңыз желмен ұшып кететін күл ғана

Бірақ ояу түс көрген адам түнде оянады

Әрқашан қараңғылықта өмір сүретін адам таң бола ма деп мазалайды

Жеңіл ұйықтаушыларға шығыңыз, тұрыңыз!

Соғыс - өнер, махаббат - өнер

Олар сізге қоқысты көркем түрде тамақтандырады

Менің сөздерім санаңа болат арқандай кесілді

Құндылықтар үйреншікті нәрсеге айналған әлемде

Тауарлар жіктелгендіктен, бір сөзге тоқталайық

Тағдырыңды күт, біз кезекте тұрмаймыз

Еркін туылғанбыз, қанымыз бүлікші

Ертеңгі күн белгісіз, сондықтан біз бүгінмен өмір сүреміз

Менің арқам жоқ, тек ағалар үшін

Өйткені ағам тірі болса маған жетеді

Егер шындық әлі де сіздің арманыңызды бұзса

Сосын құрбан болмау үшін құрбандық шал

Бұл м1 және м2 сияқты мемлекеттік қызмет

Бұл жерде бәрі бірдей өшпенді

Өмірдің жанын жегідей жейді, бастарымен қабырғаға соғады

Мен әр басына, адамзат баласына қабырғамен барамын

Мен көргенімді ұнатпайтындықтан, мен әр қабатын тазалаймын

Отты қаласаң, Мен сенің ұшқының боламын

Мына жер саған лавадай ыстық, тұра бер

Көзіңде от жоқ, күл болса, қорқақ болып қал!