Воскрес - Дружки

Когда умру освобожусь и расскажу тебе,

О том что счастье я искал, да не нашел в земле,

И бил себя, и осуждал, и мысли проклянал,

Что там где прокричать, — молчал, а где любить, — бежал.

И у распахнутых ворот, одно я пожалел.

Что не нашел чего искал, не подошел к Тебе,

И если правду мне сказать, перебороть свой страх,

Тебя за руку крепко взьть, пусть видят все!

А я бежал, от Любви,

Бежал от любви, Твоей бежал…

Но я немой, и пробудясь найдет меня война,

Не в поле, не в горах она, а в сердце у меня,

Так может лучше победить и флаг победы целовать,

Что бы в конце тебя любить и о любви Твоей кричать.

И я воскрес от Любви,

Воскрес от Любви Твоей — Воскрес!

Мен өлсем бостандыққа шығып саған айтамын

Бақытты іздеп, жерден таппағаным туралы,

Ол өзін ұрып-соғып, өз ойларын айыптап, қарғады.

Айғайлайтын жерде не бар, – деп үнсіз қалды да, сүйген жерін, – жүгірді.

Ал ашылған қақпада мен бір нәрсеге өкіндім.

Іздегенімді таппағаным, Саған келмегенім,

Маған шындықты айтсаң, қорқынышыңды жең,

Қолыңды мықтап ұста, бәрі көрсін!

Ал мен Махаббаттан қаштым,

Махаббаттан қаштым, сенен қаштым...

Бірақ мен мылқаумын, мен оянсам, соғыс мені табады,

Ол далада емес, тауда емес, менің жүрегімде,

Сондықтан жеңіп, жеңіс туын сүйген дұрыс болар,

Соңында сені жақсы көру және махаббатың туралы айқайлау.

Ал мен Махаббаттан тірілгенмін,

Махаббатыңнан қайта тірілді - қайта тірілді!