Сон - Дружки

Собирая ветер в ладони, разгребая небо руками.

Светлой птицей за горизонт, отпускаю душу на волю.

В жаркий полдень мне так хотелось

Заслониться пасмурным небом,

В море, белым парусом, скрыться.

Рассказать о том, где я не был,

Показать тебе, где я не был,

Взять тебя туда, где я не был,

Унести тебя далеко.

Мои крылья держат тебя.

В море островом я оказался,

Обернулся пальмовой веткой.

Слушал я, как Иисус под гитару

Птицам пел Свои дивные песни.

Ухватившись за ангела плечи,

Улетел я на землю большую.

Очумев от людской суеты,

Долго плакал дождиком вечер.

И, закутавшись в плащаницу,

Я забрел в пустую гробницу.

Кто-то дал мне напиться водицы

И сказал — «Мои крылья держат тебя».

Желді алақанға жинап, Аспанды қолмен тырмалап.

Көкжиектен асқан нұрлы құс боп, Бостандыққа жанымды босатамын.

Ыстық түсте мен қатты қалаймын

Көлеңке бұлтты аспанды

Теңізде, ақ желкенді, жасырын.

Қайда болмағанымды айт,

Мен болмаған жерлерді көрсетіңіз

Мен болмаған жерге апарамын

Сізді алысқа апарыңыз.

Қанаттарым сені ұстайды.

Мен теңіздегі арал болып шықтым,

Пальма бұтағына айналды.

Мен Исаны гитарада тыңдадым

Ол өзінің ғажайып әндерін құстарға айтты.

Періштенің иығынан ұстап,

Мен үлкен жерге ұшып кеттім.

Адамдардың күйбең тірлігінен ессіз,

Кеш жаңбырмен ұзақ жылады.

Кепінге оранып,

Мен бос қабірге кіріп кеттім.

Біреу маған су берді

Және ол: «Менің қанатым сені ұстайды», - деді.