Five Years Down - Driveways

You ripped me out of the ground

You ripped me out of it

Put me down again

I was better dead

I was suffocating on the words I never said

I feel a shovel break inside

I see the morning light and wonder why

You ripped me out of the ground

When I awoke

Rigor mortis cold

I look at my surroundings, I don’t see another soul

The sky is tourmaline and amethyst and gray

A beautiful decay

Put my grave back down

I know that you hate the way that sounds

I’m just sick of nightmares and minor chords

And chills down your spinal chord

Five years of trying for an end

You ripped me out of the ground

You ripped me out of it

I see the cemetery gates

Surrounded by the desolate that I could never save

What made you rip me out of the ground

I see the street

Silhouettes appear

I feel a combination of hysteria and fear

I feel a pulse in my heart like a tremor

I stop to remember it all

Put my grave back down

I know that you hate the way that sounds

I’m just sick of nightmares and minor chords

And chills down your spinal chord

Five years of trying for an end

You ripped me out of the ground

One of the silhouettes lingers and gestures for me to approach

My rigid movements seem like histrionics but still I feel tired and cold

It shows me a stone mausoleum where candles are glowing inside

Inscribed on the walls are the words that describe every failure I’ve known in

my life

But I don’t see an epitaph

I don’t see a name on display

I turn around to question that

But the silhouette had faded away

The past is just a monument

And I used to think it would kill me

I put a grave on top of it

But every October I still see

Nothing short of nightmares

The sky seems closer now

I still see those terrors in the night

And I’m haunted by hindsight and ghosts I couldn’t drown

I still feel those skeletons creeping inside of my head

In every epilogue I’ve read, seems like they never find the end

I wish I could hold it together

October forever

I’m part of it now

We’re five years down

We’re five years down

We’re five years down

We’re five years down

Nothing short of nightmares

The sky seems closer now

I still see those terrors in the night

And I’m haunted by hindsight and ghosts I couldn’t drown

I still feel those skeletons creeping inside of my head

In every epilogue I’ve read, seems like they never find the end

I wish I could hold it together

October forever

I’m part of it now

We’re five years down

Мені жерден жұлып алдың

Сіз мені одан жүргіздіңіз

Мені тағы да төмен түсіріңіз

Менің өлгенім жақсы болды

Мен ешқашан айтпаған сөздерді тұншықтырдым

Мен іштей күрек сынған                                                      |

Таңның нұрын көріп, неге екеніне таңғаламын

Мені жерден жұлып алдың

Мен оянғанда

Қатты суық

Айналама қараймын, Басқа жанды көрмеймін

Аспан турмалин, аметист және сұр түсті

Әдемі ыдырау

Қабірімді қайтадан төменге қойыңыз

Сіз бұл дыбысты жек көретініңізді білемін

Мен қорқынышты армандар мен ұсақ аккордтардан шаршадым

Және омыртқаңызды салқындатады

Бес жыл соңына талпыну 

Мені жерден жұлып алдың

Сіз мені одан жүргіздіңіз

Мен зираттың қақпасын көріп тұрмын

Мен ешқашан құтқара алмайтын қаңыраппен қоршалған

Мені жерден жұлып алуыңа не себеп болды

Мен көшені көремін

Силуэттер пайда болады

Мен истерия мен қорқыныштың үйлесімін сезінемін

Мен жүрегімде діріл сияқты тамыр соғуын сезінемін

Мен бәрін есте сақтауды тоқтатамын

Қабірімді қайтадан төменге қойыңыз

Сіз бұл дыбысты жек көретініңізді білемін

Мен қорқынышты армандар мен ұсақ аккордтардан шаршадым

Және омыртқаңызды салқындатады

Бес жыл соңына талпыну 

Мені жерден жұлып алдың

Силуэттердің бірі жақындап   мен                                                                                                                                                                                                              |

Қатты қимылдарым гистрионикалық сияқты көрінеді, бірақ мен әлі де шаршап, тоңып тұрмын

Бұл маған шамдар жарқыраған тас кесенесін көрсетеді

Қабырғаларға  мен білетін әрбір сәтсіздікті сипаттайтын сөздер жазылған

менің өмірім

Бірақ мен эпитафияны көрмеймін

Мен дисплейде атты көрмеймін

Мен бұл сұраққа бұрыламын

Бірақ силуэт жоғалып кетті

Өткен - бұл жай ескерткіш

Мені мені өлтірер еді деп ойлайтынмын

Мен                                                                                                            

Бірақ мен әр қазан сайын көремін

Қорқынышты армандардан басқа ештеңе жоқ

Аспан енді жақынырақ сияқты

Мен сол қорқыныштарды түнде де көремін

Мені өткен оқиғалар мен елестер қуантады, мен суға бата алмадым

Мен әлі күнге дейін сол қаңқалар менің басымнан тұрамын

Мен оқыған әрбір эпилогта олар ешқашан соңын таппайтын сияқты

Мен оны бірге ұстай алсам деймін

Қазан мәңгілік

Мен қазір                                                                                                                                                                                    Мен

Бес жыл қалдық

Бес жыл қалдық

Бес жыл қалдық

Бес жыл қалдық

Қорқынышты армандардан басқа ештеңе жоқ

Аспан енді жақынырақ сияқты

Мен сол қорқыныштарды түнде де көремін

Мені өткен оқиғалар мен елестер қуантады, мен суға бата алмадым

Мен әлі күнге дейін сол қаңқалар менің басымнан тұрамын

Мен оқыған әрбір эпилогта олар ешқашан соңын таппайтын сияқты

Мен оны бірге ұстай алсам деймін

Қазан мәңгілік

Мен қазір                                                                                                                                                                                    Мен

Бес жыл қалдық