Aura - Dödsrit

I ett konstant mörker skymmer jag din aura

Bortom all ensamhet finner vi varandra

Skapta ur samma förakt återspeglar vi oss själva

Och från ett andetag vittrar vi bort

Från djupet föds vemodet

En reflektion dold inom oss själva

Som äter upp allt som inte finner ro

Vägled oss genom vår förruttnelse

Тұрақты қараңғылықта мен сіздің аураңызды жасырамын

Барлық жалғыздықтан басқа біз бір-бірімізді табамыз

Сол менсінбеушіліктен жаралған біз өзімізді бейнелейміз

Ал тыныс алу арқылы біз ауа-райынан алыстаймыз

Тереңдіктен меланхолия туады

Біздің ішімізде жасырылған рефлексия

Тыныштық таппағанның бәрін жейтін кім

Бізді ыдырағанымыздан басқар