Pesadelo Real - BCK, Devil

Fazia um tempo que eu não escrevia

Poesia com primazia, não abria o portal da mente

Despertador, que me deu bom dia

Caí na água fria e tomei um café quente

Eu tava naquela sintonia, que não se sente todo dia

Onde o pensamento encontra-se a frente

Esqueci até os problemas e merdas do sistema

Que o tempo todo quer foder a gente

Rolando «o próximo episódio» buscando meu lugar no pódio

Bolando um plano com os manos, borbulhando ideias, pronto pra compor

Ali um guerreiro se criava, e um plano que iniciava

Celebrando o rap com um mic duas mina do lado propagando o amor

To decidido e pronto pra acordar de verdade

Me esquivar de falsidade, me sentir mais à vontade

Pra realizar os meus planos, fazer o que eu queria, curtir os meus dias

Com mais poesia, sem zelo, graças a deus que eu fugi desse pesadelo

Que é a prisão, pensamento que nos encarcera

Presente na atmosfera, nos polui e nos degenera

Tire as cordinhas dos ombros, se levante dos escombros

Porque o tempo ta aí, voando e não nos espera!

Um ano depois me reuni, com mais dois mano é isso aí

Os sons que cês podem ouvir, pode crer que é tudo verdade

Entre as quedas necessárias, as dores e represálias

O amor é o que nos move daqui pra eternidade!

(Alexandre Devil)

O pesadelo só começa quando a gente acorda

Tua opinião relata só o que a incomoda

Tua visão é perspicaz, mas a ideia é torta

Que esse verso ressuscite tua mente morta

Fazendo amor em Poesia, celebrando a mim mesmo

Se eu não me contradisser tudo isso seria a esmo

Fazer rap anestesia a angustia da dor que eu vejo

E cada por do sol e a mesma morte que eu revejo

Mentes limitadas tentando filosofar

Dores mal curadas renascem pra assombrar

Tentam matar a arte, eu sigo celebrando a vida

Só a morte é de verdade pra uma mente esquisita

Condenado a Liberdade na imensa prisão sem muros

Retardam a realidade vivem em passados futuros

Poder traz felicidade pros covardes inseguros

A doença mental que envenena até os mais puros

Se apegar ao que é real é uma batalha perdida

Se só o que vejo existir a minha alma tá fudida

A poesia marginal segue queimando toda intriga

A insanidade presente do inicio ao fim da briga

O nada criador me liberta, Verde que te quero verde

O médico e o monstro, sempre alerta

Sai da reta, sou meu deus e meu diabo então não treta

Que de olhos fechados a consciência não desperta

O foda é que todos precisam ser livres pra que eu seja também

Mas preferem ter mentes medíocres, algo que não me convém

Buscam sempre o que não tem, tanto o mal quanto o bem

To caminhando pelo infinito e ainda querendo ir muito além

(Lucas Jonsu)

Penso e pratico, o infinito me consome

Como pode o carnaval acabar com um simples homem

A vontade de vencer não me impede de desistir

Largar o trampo de lado e para as ilhas sumir

Vou assumir, morre mais rápido um ser linguarudo

Fico quieto na minha, produzindo no meu mundo

Um poeta repentista que quer afastar o mal

Perdem a mente e a noção que nosso planeta está um caos

E eu sigo, mas já não tem jeito

Fico mais feliz quando os pássaros vejo

Andando descalço, sombra e água fresca

Saúde pra vista, observar que seria bom uma vida besta

Sem carro nas ruas eu de bike viajando

Andando nas trilhas, veja como eu to ficando

Com a mente aberta clássicos gravando

Eu só me sinto melhor entre batidas e planos

Fica leve o mundo é sujo, se o foco é money trabalhe muito

Essa é a visão dos astutos, por que seria diferente?

Faço rima, fico bem, deixe a arte abrir a sua mente

Não tem água e nem detergente, quem vai salvar os doentes?

Nesse tempo de agonia meu coroa já dizia

«malandro que é malandro não deixa louça na pia»

É porque problema não se cria

Se aparecer a gente briga, porque a paz é a saída

Quero só cuidar da minha vida

Ultimamente cada verso deferido é uma visão de cria

Concentro energias boas pra compor um rap raiz

O grande sonho da maioria é ter uma vida feliz

Жазғаныма біраз болды

Бастылығы бар поэзия, ол ақыл порталын ашпады

Маған қайырлы таң берген оятқыш

Мен суық суға түсіп, ыстық кофе ішіп алдым

Сіз күнде сезінбейтін сол күйде мен болдым

Ой алда

Мен тіпті жүйенің мәселелерін де ұмытып кеттім

Бұл бізді үнемі сиқығысы келеді

«Келесі эпизодқа» өтіп, подиумдағы орнымды іздеп жүрмін

Бауырластармен жоспар құру, идеяларды көбейту, құрастыруға дайын

Сол жерде жауынгер құрылды және жоспар басталды

Сүйіспеншілікті насихаттайтын микрофонмен рэпті тойлау

Шешті және шын мәнінде оянуға дайын

Өтіріктен аулақ болу, өзін жайлы сезіну

Жоспарларымды жүзеге асыру, қалағанымды жасау, күндерімнен ләззат алу

Поэзиям артып, құлшыныссыз құдайға шүкір, қаштым бұл сұмдықтан

Түрме деген не, бізді қамауға алатын ой

Атмосферада ол бізді ластайды және азғындатады

Жіптерді иығыңыздан алыңыз, қирандылардан тұрыңыз

Өйткені уақыт бар, зымырап өтіп жатыр және ол бізді күтпейді!

Бір жылдан кейін тағы екі ағаммен қосылдым

Сіз еститін дыбыстар, маған сеніңіз, мұның бәрі шындық

Қажетті құлдыраулардың арасында ауырсыну мен репрессиялар

Махаббат - бізді мәңгілікке мына жерден жылжытады!

(Александр Ібіліс)

Қорқыныш біз оянғанда ғана басталады

Сіздің пікіріңіз сізді алаңдататын нәрсені ғана көрсетеді

Сіздің көзқарасыңыз терең, бірақ идея қисық

Осы аят өлген санаңызды тірілтсін

Поэзияда ғашық болу, өз-өзімді тойлау

Егер мен өзіме қайшы келмесем, мұның бәрі бекер болар еді

Рэп мен көрген азапты жансыздандырады

Әр күннің батуы мен қайта көретін өлім

Философиялауға тырысатын шектеулі ақыл

Нашар емделген ауырсынулар қайта туады

Олар өнерді өлтіруге тырысады, мен өмірді тойлаймын

Біртүрлі ақыл үшін өлім ғана шынайы

Қабырғасы жоқ үлкен түрмеде Бостандыққа  сотталды

Олар шындықты болашақ өткен өмірде кідіртеді

Күш сенімсіз қорқақтарға бақыт әкеледі

Ең тазасын да уландыратын психикалық ауру

Шынайы нәрсеге жабысу - жеңіліс

Көргенім бар болса, жаным ашиды

Маржиналды поэзия барлық интригаларды өртеп жібереді

Ұрыстың басынан аяғына дейін бар ақылсыздық

Шығармашылық ештеңе мені босатпайды, Жасыл мен сені жасыл тілеймін

Дәрігер – құбыжық, әрқашан сергек

Жолдан кет, мен менің құдайым және менің шайтаныммын, сондықтан ұрыспаңдар

Көз жұмылғанда ар-ұждан оянбайды

Мен де болуым үшін бәрі еркін болуы керек

Бірақ олар орташа ақылға ие болғанды ​​қалайды, бұл маған сәйкес келмейді

Олар әрқашан өздерінде жоқ нәрсені, жаманды да, жақсыны да іздейді

Шексіздікті басып өту және әлі де одан әрі асып кетуді қалау

(Лукас Джонсу)

Мен ойлаймын және тәжірибе жасаймын, шексіздік мені жұтады

Қарапайым адаммен карнавал қалай аяқталады

Жеңіске әзірлігім берілуге  кедергі жасамайды

Аралдар жоғалып кетуі үшін жұмысты  бір жаққа  тастаңыз

Менің ойымша, сөйлейтін адам тезірек өледі

Мен өз әлемімде үндемеймін, өз әлемімде өнім шығарамын

Жамандықтан арылғысы келген кенет ақын

Олар біздің планетамыз хаосқа ұшырады деген ақыл-ойын жоғалтады

Мен бақылаймын, бірақ амал жоқ

Мен құстарды көргенде бақытты боламын

Жалаң аяқ, көлеңкеде және тұщы суда жүру

Көзге саулық, ақымақ өмір жақсы болар еді

Көшеде көлік жоқ, мен велосипедпен саяхаттаймын

Соқпақтармен жүріп, менің қалай жеткенімді қараңыз

Классикалық шығармаларды ашық жазу арқылы

Мен биттер мен жоспарлар арасында өзімді жақсы сезінемін

Сабыр ет, дүние лас, көңіл ақша болса, еңбек ет

Бұл тапқырлардың көзқарасы, неге басқаша болады?

Өлең айтам, жақсы көрем, өнер ашсын ойыңды

Су да, жуғыш зат та жоқ, науқастарды кім құтқарады?

Осы азап заманда менің тәжім айтты

«Бұзық, раковинаға ыдыс қалдырмайды»

Себебі мәселе жасалмаған

Егер төбелесетін болсақ, өйткен  бейбіт еңбек болмақ

Мен жай ғана өз өміріммен айналысқым келеді

Соңғы уақытта әрбір кейінге қалдырылған тармақ жаратылыстың көрінісі болып табылады

Мен рэп жазуға жақсы күш жұмсаймын

Көпшіліктің үлкен арманы бақытты өмір сүру