When The Vultures Have Left -

And over my shoulder you see

The glistening sway of a scythe

For time the silver will dim, and the leap we are

Taking heads held high, upright

And I who would come when you want

Walk through fire any nook or clime

A chill breeze swirls the leaves as we go

The old iron bell roars as it forebodingly chimes

Fringe of the lid

Walk through the grid

Lonely, ill angels only

Accompany us, down we go

To our death

And the fear and the guilt come to pass

But emotions ache, bursting inside

For the oath that we once swore in blood

Idiots and unknowingly tyrants abide

And dark days with gloom and despair

The seals — taste the bitter woe seven

A release for agonizing cold

For the worms and the hallowing

Emptiness of heaven

Like shadows blinds the light

When the vultures have left

Light to a moth

Whip lust for a froth

Turns to ashes

The grinding of gears swallows all

When the vultures have left

And over my shoulder you see

The glistening sway of a scythe

For time the silver will dim, and the leap we are

Taking, the end of beginning in sight

Dismal tarns and pools

Where wretch and the cruel

Wear our tears as jewels

Aghast as we go, aghast of the past

And a Death

Менің иығымнан көріп тұрсыз

Орақтың жылтыр тербелісі

Уақыт өте күміс күңгірттенеді, ал біз секіреміз

Бастарды жоғары ұстау, тік ұстау

Ал мен сен қалаған кезде келер едім

Кез келген бұрыштан немесе таудан отпен өтіңіз

Біз бара жатқанда, салқын самал жапырақтарды тербетеді

Ескі темір қоңырау сыңғырлағандай сыңғырлайды

Қақпақтың жиегі

Тор арқылы жүріңіз

Жалғыз, ауру періштелер ғана

Бізбен бірге жүріңіз, төмен түсеміз

Біздің өлімге

Қорқыныш пен кінә                                           қорқыныш пен кінә

Бірақ эмоциялар ауырады, іштей жарылады

Бір кездері біз қанмен ант еткен антымыз үшін

Ақымақтар мен білместіктен тирандар қалады

Ал мұң мен үмітсіз қара күндер

Итбалықтар жеті ащы қасіреттің дәмін тат

Қатты суыққа арналған шығарылым

Құрттар мен қастерлеу үшін

Аспанның бостығы

Көлеңкелер жарықты соқырлағандай

Құштар кеткенде

Көбелек жарық

Көбікке құмарлықты қамшы

Күлге айналады

Тісті доңғалақтардың тегістелуі бәрін жұтады

Құштар кеткенде

Менің иығымнан көріп тұрсыз

Орақтың жылтыр тербелісі

Уақыт өте күміс күңгірттенеді, ал біз секіреміз

Қабылдау, бастаудың соңы көрінеді

Көңілсіз қара шаңдар мен бассейндер

Қайда бейшара мен қатыгез

Көз жасымызды зер         таңыз

Барған сайын ренжідік, өткенге қатты

Және Өлім