Semente - Deau

O que é que uma semente tem a ver contigo?

Escuta até ao fim aquilo que eu te digo)

Um dia deram-me uma semente, fechei-a na mão

Corri a mostrá-la a toda a gente, inocente

Exibi-a com orgulho e entre os dentes disse-lhe:

— Vou-te dar o mundo, sê paciente

Procurar um sítio onde

O solo seja fértil e te fecunde

As nuvens chorem e o sol não se esconde

Mas nos subúrbios sítios desses existem onde?

(Existem onde?)

O sol é de cimento, o céu é tão cinzento

Nuvens densas condensam os raios de sol lá dentro

Existem muitas pessoas por metro quadrado de área

Que antes de nascer tu já estás a ser calcada

Abri a mão, senti-te na minha palma

Eu não menti, juro-te do fundo da alma

Dou a mão à palmatória, é aqui que a história acaba

Comecei a dar-te o mundo e acabei por dar-te nada

(Acabei por dar-te nada, acabei por dar-te nada, comecei a dar-te… nada)

De repente, sopra uma rachada de vento, tento fechar a mão

Não fui a tempo, foges entre os dedos

Entro em desespero, espero o amanar desse sopro

Que apela pelo teu bem-estar pouco a pouco

Arrumo tudo para o lado, rumo em direção a ti

Mas cada vez sopra mais, eu nunca mais te vi

Eu corro para ti, por ti aqui perdido, decidido

A encontrar-te, mas sou mal sucedido

E eu só queria dar-te sol, água e sustento

E dar-te amor, afecto e parte do meu tempo

Desorientei-me sem rosa dos ventos

Ao ver-te levada ao sabor do vento

(Ao sabor do vento, ao sabor do vento)

Eu nunca me esqueci de ti, apenas de ti

Moras com barreiras para me lembrar que era aqui

O sítio onde devias estar, desafiar a gravidade

Lutar com raízes, libertar sementes mais tarde

É verdade, acredites ou não

Não há um dia que passe sem que me assombre a razão

O dia em que sem contar, ia quando um passar

E veio um vento forte e tu escapaste da minha mão

Sabes quem me dera que isso não tivesse acontecido

Porque apesar de tudo também podias ter sido

Um cravo na ponta de uma espingarda

Ou uma flôr num ramo misturada, numa mão apaixonada

Ser um malmequer com as pétalas certas

Para lhe dizeres que bem lhe queres nas certas alturas

Ser uma hera, trepar muros e moradias

E brilhar todos os dias, sem medo de alturas

Um girassol numa terra qualquer

Ou uma flôr no cabelo de uma mulher que se põe gira ao sol

Ou então, um dente de leão

Que espalha sementes ao vento em qualquer direção

Mas não és e eu sei a razão

É porque não consegui fechar a tempo a minha mão

E desde aí que eu anseio o teu perdão

(perdoa-me)

Desculpa, perdoa-me, talvez já não te lembres de mim

Quando era pequena quiseste dar-me um jardim

Procuraste mas no fim não encontraste

E o vento levou-me para fora desse contraste

Assim nos separámos e eu ainda te vi correr

Mas ele soprou mais até que nos deixámos de ver

Eu não te sei dizer para onde me levou

Mas tudo aquilo que a tua boca me falou

Havia calma, água e luz no solo

Havia espaço, harmonia e a luz do sol

Havia tudo um quase, tudo no mesmo espaço

Mas faltava-me o amor desse teu abraço

Por isso, pedi-lhe que me levasse de volta

Que me deixasse cair mesmo à tua porta

Onde é difícil crescer, mas não me importa

Eu sabia que havia forma de dar a volta

E apesar do meio não ter o que eu queria

Nos subúrbios nuvens não se comovem, o sol não brilha

Dizem que existe tudo no meio do nada

Quntas vezes eu te vi sentado nessa calçada?

Desanimado com a vida

Despedaçado com a partida

De entes queridos que não te avisaram da data da ida

Inconformado por não teres ninguém ao lado

Com quem partilhar os momentos que te têm inquietado

O silêncio não se cala, tens um encontro com a solidão

Ninguém te fala e os amigos não te encontram

Foste vencido pelos princípios que defendes

Amas ser livre e é por amor que te prendes

Nessa altura, fazes algo que não te apercebes

Os teus olhos são nuvens e a chuva que me concebes

É força metriz que faz a minha raíz brotar

E desafiar as leis da sobrevivência deste lugar

Há dias em que te sentas nessa calçada

Rasgas a cara com um sorriso

Narras as vitórias que travas

Neste piso, e nesse preciso instante

Dá-me o que precisas tanto, sem te aperceberes do quanto

E foi assim que eu cresci por aqui

Não há nada no meio, mas há actos em ti:

Os teus olhos fazem chuva

A tua boca sol, quando ri

Tu és aquilo que fazes com tudo o que fizeram de ti

Acredita, conforme uma planta:

Água e sol servem para fazer a fotossíntese

Tu vives e cresces no seio do amor

Das lágrimas e do sorriso de quem te ama

Meu irmão, a vida é simples:

Faz de ti a flôr mais bonita do teu jardim

Não tens de ser mais que os outros

Mas tens de ser mais bonito aos teus olhos

Mais simples e mais puro, meu irmão

Percebeste, o que é que uma semente tem a ver contigo?

O que é que uma flôr tem a ver contigo?

O que é que um jardim tem haver contigo?

Espalha esta palavra a um amigo…

Тұқымның саған қандай қатысы бар?

Менің айтқанымды соңына дейін тыңдаңыз)

Бір күні маған тұқым берді, мен оны қолыма жаптым

Мен оны барлығына көрсету үшін жүгірдім, жазықсыз

Мен мұны мақтанышпен көрсеттім және тісімнің арасында айттым:

— Мен саған дүниені беремін, сабыр ет

Қай жерді табыңыз

Топырағы құнарлы, берекелі болсын

Бұлттар жылап, күн жасырмайды

Бірақ қала шетінде мұндай жерлер қай жерде бар?

(Қай жерде бар?)

Күн цементтен жасалған, аспан сондай сұр

Тығыз бұлттар іште күн сәулесін конденсациялайды

Бір шаршы метрге адам көп келеді

Сіз туылмай тұрып-ақ тапталудасыз

Қолымды аштым, Сездім сені алақанымда

Өтірік айтпадым, жан-тәніммен ант етемін

Қолымды қалаққа беремін, әңгіме осымен бітеді

Мен саған әлемді бере бастадым, ал мен саған ештеңе бермедім

(Мен саған ештеңе бермедім, мен саған ештеңе бермедім, мен саған ештеңе бере бастадым ... ештеңе)

Кенет жел соғып, қолымды жабуға тырысамын

Уақытында барған жоқпын, саусағыңның арасымен жүгірдің

Үміт үзілді, осы тыныстың басылуын күтемін

Бұл сіздің әл-ауқатыңызды біртіндеп талап етеді

Мен бәрін бір жағына жинап, саған қарай бет алдым

Бірақ ол қатты соққан сайын мен сені ешқашан көрмедім

Мен саған жүгіремін, өйткені сен мұнда жоғалдың, шешті

Сені тауып жатырмын, бірақ мен сәтсіз болдым

Ал мен саған күн, су, ризық сыйлағым келді

Сізге махаббат, сүйіспеншілік және менің уақытымның бір бөлігін беріңіз

Мен жел раушансыз бағдарымнан айырылдым

Жел алып кеткеніңді көріп

(Желмен, желмен)

Мен сені ешқашан ұмытпадым, тек сені

Сіз маған оның осында болғанын еске түсіру үшін кедергілермен өмір сүріп жатырсыз

Сіз болу керек жер, гравитацияға қарсы тұрыңыз

Тамырлармен күресіңіз, тұқымдарды кейінірек босатыңыз

Бұл рас, сенсеңіз де, сенбесеңіз де.

Себепсіз мені мазалайтын күн жоқ

Есепсіз өтетін күн

Ал қатты жел соғып, сен менің қолымнан құтылдың

Білесің бе, мен бұлай болмағанын қалаймын

Өйткені бәріне қарамастан, сіз болуыңыз мүмкін еді

Мылтық ұшындағы шеге

Немесе аралас бұтақтағы гүл, құмар алақанда

Дұрыс жапырақшалары бар марихольд болу

Белгілі бір уақытта оны жақсы көретініңізді айту

Шырмауық болыңыз, қабырғалар мен үйлерге көтеріліңіз

Және биіктерден қорықпай, күнде жарқырай бер

Кез келген елде күнбағыс

Немесе күнге батқан әйелдің шашындағы гүл

Немесе одуванчик

Бұл тұқымдарды желге кез келген бағытта шашыратады

Бірақ сіз олай емессіз және мен себебін білемін

Уақытында қолымды жаба алмағандықтан

Содан бері мен сенің кешіріміңді аңсадым

(мені кешірші)

Кешіріңіз, кешіріңіз, мүмкін мені енді есіңе түсірмейтін шығарсың

Кішкентай кезімде маған бақ бергің келді

Сіз іздедіңіз, бірақ соңында таба алмадыңыз

Ал жел мені осы контрасттан алып шықты

Осылайша біз қоштасып кеттік, мен сенің жүгіргеніңді әлі көрдім

Бірақ ол біз бір-бірімізді көрмейінше көбірек үрлей берді

Мені қайда апарғанын айта алмаймын

Бірақ сенің аузыңның маған айтқанының бәрі

Жерде тыныштық, су мен жарық болды

Кеңістік, үйлесімділік және күн сәулесі болды

Барлығы дерлік, бәрі бір кеңістікте болды

Бірақ маған сенің құшағыңдағы махаббат жетіспеді

Сондықтан мен одан мені қайтаруын өтіндім

Маған дәл сіздің есігіңізге түсуге рұқсат етіңіз

Қай жерде өсу қиын, бірақ маған бәрібір

Мен айналып өтетін жол бар екенін білдім

Қоршаған орта мен қалаған нәрсенің болмауына қарамастан

Қала шетінде бұлттар қозғалмайды, күн сәулесі түспейді

Ортада бәрі бар дейді

Мен сені осы тротуарда отырғаныңды қанша рет көрдім?

Өмірден түңілді

Кетумен бірге бұзылды

Сізге кету күні туралы хабарламаған жақын адамдарыңыздан

Жаныңда ешкімнің жоқтығына көңілі толмайды

Сізді алаңдатқан сәттерді кіммен бөлісу керек

Тыныштық үнсіз емес, жалғыздықпен кездесесің

Сізбен ешкім сөйлеспейді және достар сізді таба алмайды

Сіз қорғаған принциптеріңізден жеңілдіңіз

Сіз еркіндікті жақсы көресіз және махаббат үшін өзіңізді ұстайсыз

Ол кезде сіз өзіңіз түсінбейтін нәрсені жасайсыз

Сенің көздерің бұлт және сен маған жүктеген жаңбыр

Тамырымды көктеп өсіретін қозғаушы күш

Және осы жердің өмір сүру заңдарына қарсы тұрыңыз

Мына тротуарда отырған күндерің де болады

Күлімсіреп жүзіңді жыртасың

Сіз шайқасқан жеңістеріңізді баяндайсыз

Осы қабатта және дәл осы сәтте

Қаншалықты қажет екенін білмей, маған қажет нәрсені беріңіз

Міне, мен де осылай өстім

Арасында ештеңе жоқ, бірақ сіздің ішіңізде әрекеттер бар:

Көздерің жаңбыр жауады

Күлгенде аузың күн

Сіз олар сізді жасаған барлық нәрсені жасайсыз

Жоспар сияқты сеніңіз:

Су мен күн фотосинтезді жүзеге асыруға қызмет етеді

Сіз махаббаттың қойнында өмір сүріп, өсесіз

Сені жақсы көретіндердің көз жасы мен күлкісінен

Бауырым, өмір қарапайым:

Өзіңізді бақшаңыздағы ең әдемі гүлге айналдырыңыз

Басқалардан артық болудың қажеті жоқ

Бірақ сіз өз көзіңізде әдемірек болуыңыз керек

Қарапайым әрі тазарақ, ағайын

Түсіндің бе, тұқымның саған қандай қатысы бар?

Гүлдің саған қандай қатысы бар?

Сізге балабақшаның қандай қатысы бар?

Бұл сөзді досыңызға таратыңыз...