Lontani - Davide Esposito

Sulla strada le foglie ed un vecchio viandante

Nel mio cuore che vibra centomila domande

E il futuro che aspetta in un mondo diverso

Dove ti vendi l’anima in meno di un sorso.

E tutto il resto, ti scivola sul dorso come un riflesso che non hai scorso

E che mi manchi da morire come un mattino senza sole

E che non trovo le parole per dirti quanto ho male al cuore.

E la notte ansimante mi si poggia sul petto

Di improvviso mi sveglio, osservando il soffitto

Ed immagino il cielo che tu stai guardando

Coi tuoi occhi bagnati da un velo di pianto.

Stare lontani è un pò morire amore, cerco le mani e il tuo calore

E che mi manchi da morire come una notte senza amore

E che non trovo le parole per dirti quanto ho male al cuore.

Жолда жапырақтар мен ескі қаңғыбас

Жүз мың сұрақ дірілдеген жүрегімде

Ал басқа әлемде күтіп тұрған болашақ

Бір жұтымға жетпей жаныңды сататын жерің.

Ал қалғанының бәрі сен көрмеген шағылысудай арқаңда сырғып кетеді

Ал мен сені сағындым шуақсыз таң сияқты

Менің жүрегімнің қаншалықты ауыр екенін айтуға сөз таба алмаймын.

Ал ентігіп жатқан түн кеудемде жатыр

Кенет төбеге қарап оянып кеттім

Ал мен сен қарап отырған аспанды елестетемін

Жас пердемен дымқыл көздеріңмен.

Алыста болу - аздап өлетін махаббат, Мен сенің қолыңды, сенің жылуыңды іздеймін

Ал мен сені махаббатсыз түндей сағындым

Менің жүрегімнің қаншалықты ауыр екенін айтуға сөз таба алмаймын.