Rabenballade -

Auf einem Baum drei Raben stolz — oh weh, oh weh, oh Leid, oh weh —

Auf einem Baum drei Raben stolz — Sie war’n so schwarz wie Ebenholz;

Sie war’n so schwarz wie Ebenholz!

Der eine sprach: «Gefährte mein, wo soll die nächste Mahlzeit sein?»

«In jenem Grund, auf grünem Feld, ruht unter seinem Schild ein Held;

Ruht unter seinem Schild ein Held!»

Seine Hunde liegen auch nicht fern.

Sie halten Wacht bei ihrem Herrn

Seine Falken kreisen auf dem Plan — kein Vogel wagt es, ihm zu nah’n;

Kein Vogel wagt es, ihm zu nah’n!

Da kam zu ihm ein zartes Reh: «Ach, dass ich meinen Liebsten seh…»

Sie hebt sein Haupt, von Blut so rot — Der Liebste, den sie küsst, war tot;

Der Liebste, den sie küsst, war tot!

Sie gräbt sein Grab beim Morgenrot — am Abend war sie selber tot!

Oh, großer Gott, uns allen gib solch' Falken, solche Hund', solch' Lieb';

Solch' Falken, solche Hund', solch Lieb'

Ағашта мақтанған үш қарға — әттең, қасірет-ай, қайғы-қасіретте —

Ағашта мақтанған үш қарға - Қара ағаштай қара еді;

Ол қара ағаш сияқты қара еді!

Біреуі: «Менің серіктерім, келесі ас қайда болады?» - деді.

«Ол жерде, жасыл алқапта батыр қалқанының астында жатыр;

Батыр қалқанының астында жатыр!»

Оның иттері де алыс емес.

Олар Раббыларының қасында сергек болады

Оның сұңқарлары жоспар бойынша айналып жүр — оған ешбір құс жақындауға батылы бармайды;

Ешбір құс оған жақындауға батылы бармайды!

Сол кезде жанына бір нәзік киік келіп: «Әй, сүйіктімді көрсем ғой...»

Ол оның басын көтерді, соншалықты қан қызыл — Сүйген ғашығы өлді;

Сүйген ғашығы өлді!

Ол таң ата оның қабірін қазып жатыр - кешке оның өзі өлді!

О, ұлы Құдай, баршамызға осындай сұңқарларды, осындай иттерді, осындай махаббатты берсін;

Мұндай сұңқарлар, мұндай иттер, сондай махаббат