Twa Corbies -

As I was walking all alone,

I heard two ravens cry and moan;

One said to the other did say o,

«Where shall we go and dine today o?»

«Up behind that old high dyke,

I know there lies a murdered knight;

And no one knows that he lies there o,

But his hawk, and his hound, and his lady fair o.»

«His hound is to the hunting gone,

His hawk to bring the wild-fowl home,

His lady loves another knight o,

So we may make our meal tonight o.»

«You will sit on his white thigh,

And I’ll peck out his bonny blue eye;

And with a lock of his golden hair o

We’ll fix our nest when it grows bare o.»

«Many a one for him does moan,

But no one knows where he is gone;

O’r his bones, where they are bare o,

The wind will blow for evermore o.»

Мен жалғыз жүргендей,

Мен екі қарғаның жылағанын және ыңылдағанын естідім;

Біреуі екіншісіне айтты:

«Бүгін қайда барып тамақ ішеміз?»

«Сол ескі биік дайктың артында,

Мен өлтірілген рыцарь жатқанын білемін;

Оның сол жерде жатқанын ешкім білмейді,

Бірақ оның сұңқары, тазы және оның ханымы әдемі».

«Оның иті аңға кетті,

Оның сұңқары жабайы құстарды үйге әкелу үшін,

Оның ханымы басқа рыцарьды жақсы көреді,

Ендеше біз бүгін кешкі асымызды            тамақ жасай аламыз».

«Сен оның ақ жамбасына отырасың,

Мен оның сүйір көк көзін жұлып аламын;

Және бір ал алтын шашымен о

Ұямыз жалаңаш өскенде оны түзетеміз.»

«Ол үшін көп адам жылайды,

Бірақ оның қайда кеткенін ешкім білмейді;

О, оның сүйектері, олар жалаңаш болған жерде,

Жел мәңгілікке соғады.»