Acorda - Curumin

Era uma voz que eu ouvia de longe

Me chamando enquanto amanhecia

Ou era o vento que vinha de fora e arrepiava por dentro

É hora vambora, ela disse: «Vambora!»

E me deu um desenho num papel pequeno

Num céu azul imenso

Acho que era o sonho em que eu voava por alta madrugada

Seus lábios me levavam e ela sussurrava: «Acorda!»

Mas meus olhos se fechavam e assim eu ia

Uma estrada, uma trilha

Lembro que eu andava por veredas macias

Debaixo do cacho da samambaia

Havia um cheiro que me atraia

Eu procurava, meio que me perdia

Mas no calor dos seus braços eu me encontrava

A gente acordava enquanto o sol nascia

Um suspiro e a cortina da janela se debatia

A vela sobre a mesa, a chama ainda acesa (Bom dia!)

E a flor dela se abria

Бұл мен алыстан естіген дауыс еді

Таң атқанда маған қоңырау шалды

Немесе бұл сыртынан шыққан және ішке кірген жел еді

Уақыт болды, кеттік, «кеттік!» деді.

Ал ол маған кішкентай қағазға сурет берді

Үлкен көк аспанда

Бұл таң ата ұшқан арманым болды деп ойлаймын

Оның ерні мені ұстап алып: «Оян!» деп сыбырлады.

Бірақ менің көзім жұмылып жұмылды және жұмылдым

Бір жол, бір із

Мен жұмсақ жолдармен жүргенім есімде

Папоротник шоғырының астында

Мені қызықтырған иіс болды

Мен оны іздедім, мен жоғалып кеттім

Бірақ сенің құшағыңның қызуында мен өзімді таптым

Күн шығып жатқанда ояндық

Бір күрсініп, терезе пердесі дірілдеп кетті

Үстелдегі шам, жалын әлі жанып тұр (Қайырлы таң!)

Оның гүлі ашылады