Crowquill -

Nothing’s so lucid as the promise of dreams

But these pills we found just make me sleep

There’s nothing quite so pure

As the written word, my dear, so let’s have ourselves a little poem

Until the will to speak loses urgency

Our animal indecency

Until the will to speak loses urgency

In print is so blase

It’s about the bell tower, at the golden hour

Angel of the spires climbs her steel cage staircase spine

Angle of desire

Ascend the wrought iron

One by one, wrung by wrung

Is it the rising roof line that makes me feel so swallowed whole?

Or the way my body barely pricks the sky?

The same

As a century’s worth of virgin’s blood

That’s passed through my longing veins, scheming

To convince my aching mind

That pleasure’s got nothing on the miracle of need

Nothing’s so purile as meter and rhyme

When you can’t see the ground from that ledge

And this perch is so far, far from the nest

Gravity doesn’t grant me the privilege of failure

My bough never breaks, I don’t stumble into anything

So I climb and I carve my initials in the bark

With that feather I found, but it’s all so contrived

And my genes didn’t bless me with the foresight of a sage

But I know how this will end, in apologies and ink on the page

A slowly constructed crow quilled confession

Of my spirit to all of you, black waterproof ink scars the board

Black waterproof ink scars the board

So hot-pressed, pristine and pure

A slowly constructed manifestation of to tremble

As base as a bridge in a song

And less like the poem that I promised you

Nothing’s so lurid as haiku-d'etat

On sidewalks in white outlined chalk

All I’ve got is this ink smeared line

With our voices in harmony

The offering of a crow quilled threnody

Армандардың уәдесі сияқты түсінікті ештеңе жоқ

Бірақ біз тапқан бұл таблеткалар мені ұйықтатады

Соншалықты таза ештеңе жоқ

Жазылған сөз сияқты, қымбаттым, өзімізге шағын тақпақ айтайық

Сөйлеуге деген ықылас шұғылдықты жоғалтқанша

Біздің жануарлардың әдепсіздігі

Сөйлеуге деген ықылас шұғылдықты жоғалтқанша

Басып шығару кезінде

Бұл алтын сағаттағы қоңырау мұнарасы туралы

Бұралардың періштесі болат торлы баспалдақтың омыртқасына көтеріледі

Қалау бұрышы

Соғылған темірге көтеріліңіз

Бір                            

Мені тұтас жұтып қойғандай                                             жұтылып  жұтылып  жұтылып  жұтылып   жұтылып   жұтылып    жұтылып   сезіну     сезіну сызығы                                           Мені жұтылып жатқан                                                                 көтеріліп        .

Әлде менің денем аспанды әрең шаншып тұрғандай ма?

Бірдей

Бір ғасыр қыз қан                 

Бұл менің сағынышпен, қулықпен өтті

Ауырған санамды сендіру үшін

Бұл ләззат қажет емес нәрсеге ештеңе жоқ

Метр мен рифма сияқты таза ештеңе жоқ

Сіз бұл кертпеден жерді көрмеген кезде

Бұл алабұға әлі күнге дейін ұядан алыс

Ауырлық күші маған сәтсіздікке  артықшылық бермейді

Менің сабағым ешқашан сынбайды, мен ештеңеге  сүрінбеймін

Осылайша                                                                               

Мен бұл қауырсынды таптым, бірақ бәрі ойдан шығарылған

Менің гендерім маған данышпанның көрегендігімен батасын бермеді

Бірақ мен мұның қалай аяқталатынын білемін, парақта кешірім сұраймын және сия

Баяу құрастырылған қарға мойындау

Баршаңызға рух             қара су өткізбейтін  сия  тақтаға тыртық түсіреді

Қара су өткізбейтін сия тақтаны тыртықтайды

Ыстық басылған, таза және таза

Дірілдейтін баяу салынған көрінісі

Өлеңдегі көпір негізі сияқты

Саған уәде еткен өлеңге ұқсамайды

Хайку-д'етат сияқты ешнәрсе соншалықты қорқынышты емес

Тротуарларда ақ түсті бормен

Менде бар болғаны осы сия жағылған сызық

Дауыстарымыз үйлесімді

Қарғаның ұсынылуы