Прочь! - Чёрный Кузнец

Не удержаться мне от побега, не скрыть жадных глаз,

Гонит проклятье по талому снегу бежать в этот час…

Поздно молиться, смеяться и плакать — луна на небесах,

Вижу послание пламенных знаков, и жжет алым кровь на губах!

Прочь!

Уходи, не смотри мне в глаза

Свет позади, нет дороги назад

Да, это месть, это страшная месть…

Я — тот, кто есть, да, я тот, кто я есть!

Я стал кошмаром, сумрачным стражем людских страшных снов,

Темною силой обезображен, не трать лишних слов…

Боже, смотри, как меня убивает пожар нового дня!

Ты, отрекаясь, бежишь, проклиная, туда, к свету, прочь от меня…

Прочь!

Уходи, не смотри мне в глаза

Свет позади, нет дороги назад

Да, это месть, беспощадная месть…

Я — тот, кто есть, да, я тот, кто я есть!

Прочь!

Беги!

Ступай!

Я жду тебя…

Қашуға қарсы тұра алмаймын, сараң көзімді жасыра алмаймын,

Қарғыс осы сағатта жүгіру үшін еріген қарды аралап келеді ...

Намаз оқуға, күлуге және жылуға кеш - ай көкте,

Мен отты белгілердің хабарын көремін, ал қан ернімде қызыл қызыл күйіп тұр!

Алыста!

Кет, көзіме қарама

Артқа нұр, артқа қайту жоқ

Иә, бұл кек, бұл қорқынышты кек ...

Мен кім болсам, иә, мен сондаймын!

Мен қорқынышты түске айналдым, адамдардың қорқынышты армандарының мұңлы қамқоршысы болдым,

Қараңғы күштің кесірінен, сөзді босқа кетірме...

Құдай-ау, қарашы, жаңа күннің оты мені қалай өлтіреді!

Сен бас тартып, жүгіріп, қарғап, сонда, нұрға қарай, менен алыстап...

Алыста!

Кет, көзіме қарама

Артқа нұр, артқа қайту жоқ

Иә, бұл кек, аяусыз кек ...

Мен кім болсам, иә, мен сондаймын!

Алыста!

Жүгір!

Бар!

Мен сені күтіп тұрмын…