Autómata - Catorce

Pero es extraño

¿acaso mis ojos no siguen siendo

Los de mi infancia?

Quizá por eso

Hay formas inexactas

Aquí está el sabor de la sangre

Que dejó el colmillo perdido

Un dolor autómata

Hay heridas donde había una armadura

Abro los ojos del niño que fui

Escondidos tras el gesto del desgaste

Y la aventura de estar vivo

Se ha atorado en mi garganta

Los amigos, desconocidos

El interés como forma de entrega

El amor no ocupa tiempo

Ni espacio

Emoticonos para el engaño

Todas nuestras miradas

Centradas en el paisaje oscuro

De las pantallas

Me he despertado

Daría mis ojos por no haberlo hecho

бірақ біртүрлі

әлі көзім жоқ

Менің бала кезімдегілер?

сондықтан да шығар

дұрыс емес тәсілдер бар

Міне, қанның дәмі

бұл жоғалған азуды қалдырды

автомат ауруы

Құрыш болған жерде жаралар бар

Мен болған баланың көзін аштым

Тозу қимылының артында жасырылған

Және тірі болудың шытырман оқиғасы

Тамағыма кептеліп қалды

достар, бейтаныс адамдар

Пайыз жеткізу нысаны ретінде

махаббат уақытты қажет етпейді

бос орын жоқ

алдау үшін эмотикондар

біздің барлық көріністеріміз

Қараңғы пейзажға назар аударылған

экрандардың

Мен ояндым

Мен мұны істемеу үшін көзімді берер едім