O Silêncio - Catedral

Uma bolha sobe do fundo do mar

Uma palavra sobe das funduras do silêncio

Inesperada, emissária de um mundo esquecido

Nosso mistério, nossa oração

Há palavras que dizemos e outras que se dizem

Existem em nós, não atendem a nossa voz

«São como o vento que sopra onde quer

Se ouvirmos o sopro, palavras de oração»

Pássaro selvagem que mora em nós

Longe do que nós sabemos, no lugar dos sonhos

Fora da morada dos pensamentos

Temos medo das palavras que se dizem

Por isso falamos, palavras contra palavras

Quando orares, não sejais como artistas

«Que falam palavras que não são suas

Que usam máscaras decoradas»

Entra no silêncio, longe dos outros

Que as palavras se dirão, depois da espera

Entra no silêncio, longe dos muitos

E escuta uma única palavra

Que irá subir do fundo do mar

Basta ouvir uma vez e depois, o silêncio

Теңіз түбінен көпіршік көтеріледі

Тыныштық қойнауынан бір сөз көтеріледі

Күтпеген, ұмытылған дүниенің эмиссары

Біздің жұмбағымыз, дұғамыз

Біз айтатын сөздер де бар, басқалары да айтылады

Олар біздің ішімізде бар, дауысымызды тыңдамайды

«Олар қалаған жерден соғатын жел сияқты

Тыныс, дұға сөздерін естісек»

Бізде тіршілік ететін жабайы құс

Білгенімізден алыс, арманның орнында

Ойлар мекенінен тыс

Айтылған сөздерден қорқамыз

Сонымен біз сөйлейміз, сөзге қарсы сөздер

Намаз оқығанда өнер адамдарына ұқсама

«Өздеріне жатпайтын сөздерді айтатындар

Кім безендірілген маска киеді »

Басқалардан алыс, үнсіздікке барыңыз

Күткеннен кейін сөздер айтылады

Көпшіліктен аулақ тыныш болыңыз

Және бір сөзді тыңдаңыз

Бұл теңіз түбінен көтеріледі

Бір рет тыңдаңыз, содан кейін үндемеңіз