Buz - Canfeza

Cahilliğimi şairlik sanmışım onca süre

Hiç gerçeği göstermemiş, sihirli kürem

Sihir diye bir şey yokmuş bile esasında

Şiiri seni geri döndürecek bi' sihir sandım uzun süre

Ne şiir sihirdi ne sen sihirli bir şiir

Seni gösterir beş parmağım beşi bir

Nefes miktarınca seni içime çeken keşidim

Yıktığın köprünün altında bulacaklar leşimi

Beş ilim bilirim beşi sen

Ben noktayım yanımda beş isen

Kafam telaffuzunla kayıtsız şartsız hoşbeş ise

Her harfin ardı kelime her sözcüğün peşi sen

Ellerimi yıkar gibi temizlendim senden

Böyle sevmedim böyle de sevmem

Ellerimi yıkar gibi kurtuldum çamurundan

Yine de sensiz eser yorulmaz elimin hamurundan

Baharım ilk ve sonum Aşk ormanımın musonu

Kuş olup uç ve öğren Gökyüzünün var mı bi sonu?

Kaç ömür sürer buluşmamız denesek Gök ve kuş olup

Neredesin leyla?

Hangi gözde?

Hangi özlü sözde?

Birer çınar dalıyız aynı közde

Neredesin leyla?

Hangi defterlerde?

Üzerlerine kahve dökülmüş nice kitaplarda?

Çık artık şu kitaplardan

Koluma gir ve birlikte ölüme yürüyelim

O’na kavuştuğum anlar da olur mutlaka günü gelir

O gün, o gül, o gün ışıltısından yüzüne vuracak

Yatağıma düş, ayağın kaysın yanıma seril

Aşk.

Aleve ver bu yatak yorganı, parçala çarşafımı

Ben içimde içinde ki senden daha da karmaşığım

Son kaşığım;

Beni sarıp tükettin, aynı yaptığıyla bu yaptığın

Esasında çınara, sarmaşığın

Seni sordular boş bıraktım

Kalemi tuttum koş bıraktır

Zaman sarhoş bir attır

Yapma ayıptır, etme günahtır

Zayıftım… da zayıflık ayıp mı?

Baharım ilk ve sonum Aşk ormanımın musonu

Kuş olup uç ve öğren Gökyüzünün var mı bi sonu?

Kaç ömür sürer buluşmamız denesek Gök ve kuş olup

Осы уақыт бойы надандығымды поэзия деп ойладым

Ешқашан шындықты көрсетпедім, менің сиқырлы допым

Негізінде сиқыр деген жоқ.

Ұзақ уақыт бойы поэзия сізді қайтаратын сиқыр деп ойладым

Поэзия да сиқыр емес, сен де сиқырлы өлең

Мен саған бес саусағымды беске бір көрсетемін

Мен дем алғанымша сені соратын қаншықпын

Олар оны сіз жойған көпірдің астынан табады

Мен бес ғылым білемін, ал сен бес ғылымсың

Қасымда бес адам болсаң мен

Менің басым сіздің айтылуыңызбен сөзсіз жақсы болса

Әр әріптен кейінгі сөз, әр сөзден кейін сіз

Мен сенен қол жуғандай тазардым

Маған олай ұнамады, маған да ұнамайды

Қол жуғандай балшықтан құтылдым

Сонда да сенсіз жұмыс қолымның қамырынан жалықпайды

Менің көктемім менің махаббат орманымдағы алғашқы және соңғы муссоным

Құс болып ұшып, үйрен. Аспанның соңы бар ма?

Аспан мен құсқа айналуға талпынсақ, қаншама ғұмыр кешеміз

Лейла сен қайдасың?

Қай сүйікті?

Қандай қысқаша бүркеншік ат?

Біз бір шоқтағы шынар бұтақпыз

Лейла сен қайдасың?

Қай дәптерде?

Көптеген кітаптарда кофе төгілген?

Бұл кітаптардан шығыңыз

Қолымды алып, өлімге бірге барайық

Кездесетін сәттерім болады, міндетті түрде күні келеді

Сол күні анау раушан гүл сенің жүзіңе жарқырайды

Менің төсегіме құлап, тайып, жаныма жат

Махаббат.

Мына төсек көрпеге от қойыңыз, жайма-жайымды жыртыңыз

Менің ішім сенен де күрделірек

Менің соңғы қасық

Сіз мені орап, жеп қойдыңыз, дәл солай

Шын мәнінде, шынар, шырмауық

Олар сізден сұрады, мен оны бос қалдырдым

Мен қалам ұстадым да, жүгіріп шықтым

Уақыт – мас ат

Жасаған ұят, істеген күнә

Мен әлсіз едім... әлсіз болу ұят па?

Менің көктемім менің махаббат орманымдағы алғашқы және соңғы муссоным

Құс болып ұшып, үйрен. Аспанның соңы бар ма?

Аспан мен құсқа айналуға талпынсақ, қаншама ғұмыр кешеміз