Noaptea Nimanui -

Cade seara peste munţi

Unde nopţile se-ascund

În poieni necunoscute —

Arătări nemaivăzute

Stau la foc şi le ascult

Cum mă cheamă din adânc

Nu îmi pasă şi îngân

Jarul iute scăpărând

Printre flăcările-arzând

Nu e strigă, nici moroi

Nu e ştimă, nici strigoi;

Arătare cu ochi goi

Urlă peste munţi şi văi

Stau la foc şi o ascult

Cum mă cheamă din pământ

Nu îmi pasă, râd şi beau

Ce mă strigă n-am habar

Văd doar foc încins şi jar

Ол кешке таулардың үстінен түседі

Түндер жасыратын жерде

Белгісіз беткейлерде -

Көрінбейтін көріністер

Мен оттың жанында отырып, оларды тыңдаймын

Менің ең терең атым

Маған бәрі бір

Құмыралар тез қашып кетті

Жанып тұрған жалындардың арасында

Ешқандай айқай, ыңырсыған жоқ

Бұл белгісіз, өлі емес;

Көзі байланған

Ол таулар мен алқаптарды басынан өткерді

Мен оттың жанында отырып, оны тыңдаймын

Менің жердегі атым кім?

Маған бәрібір, күліп, ішемін

Оның мені не деп атайтынын білмеймін

Менің көретінім ыстық от пен шоқ