De Cremene -

Stâncă sunt, o stâncă ce arde

Jar nestins, ferecat

Văpaie-mpietrită, esenţă de flăcări

Luceafăr adânc îngropat

Puţini vor cunoaşte povestea din piatră

Ce-o spun pâraie ce curg

Şi-amnarul ce-aprinde iasca uscată

Născând un foc viu în amurg

De ani fără număr pe umeri ţin codrii

Iar tălpile mele-n străfund odihnesc

Ploaia mă spală, mă mângâie norii

Văd regi pierind şi alţii cum cresc

De-o seamă-s cu timpul, sunt cremene

De cremene, nestrămutat

Nici moartea nu-mi ştie'ncă numle

De cremne, neîndurat

Anii or trece, eu voi îndura

Din munte şi timp sunt făcut

Sub soare-arzător, sub gheaţa cea rece

În vântul ce zboară pierdut

Nimic nu mă schimbă-nafar' de uitare

Când paşii spre munte s-opresc

Dar singur rămas în a mea nemurire

'Nainte prin veacuri privesc

Мен жартаспын, жанып тұрған жартаспын

Отқа төзімді, қауіпсіз

Тастаған жалын, жалынның мәні

Люцеафар терең жерленген

Тастағы оқиғаны аз біледі

Менің айтарым – ағып жатқан ағын

Ал құрғақ құмыраны жағатын амнар

Ымыртқа қарай тірі отты тудыру

Сансыз жылдар бойы мен орманды иығымда ұстадым

Ал табаным тыныш

Жаңбыр мені жуады, бұлттар мені еркелетеді

Мен патшалардың өліп, басқалардың өсіп жатқанын көремін

Айтпақшы, олар жанып жатыр

Шақпақ тас, шайқалмаған

Менің өлімім менің атымды да білмейді

Кремация, төзгісіз

Жылдар өтсе мен шыдаймын

Мен таудан және заманнан жаратылғанмын

Ыстық күн астында, салқын мұз астында

Желде ұшқан жоғалды

Менің ойымды ештеңе өзгертпейді

Тауға апаратын қадамдар тоқтаған кезде

Бірақ менің өлместігімде жалғыз қалдым

«Мен ғасырлар бойы бақылап келемін