Kossar Án Vara -

Það snjóar hérna úti og garðurinn hann gránar.

Garðastrætishúsin verða hlýleg að sjá

og kertaljóssins skuggar skrítnum myndum varpa

á veggina í stofunni sem ég stari á.

Og myndirnar þær læðast, lúmskar inn í hugann

leggjast bak við augun og hvísla því að mér

að ástin sé augnablik sem brenni mannsins hjarta

í brjósti mínu er eldurinn enn að leika sér.

Og þau svífa í kvöld snjókornin

sem kossar án vara.

Og við sem vorum ástfangin

aldrei náðum saman,

það lá alltaf í loftinu

að ég mundi fara.

Það snjóar hérna úti og enginn er á ferli

allt er hjúpað rökkri og kertin eru dauð.

Senn fer hann að birta og bílar vakna kaldir

en borgin sefur ennþá og gatan mín er auð.

Мұнда қар жауып, бақ сұр түсті.

Бау-бақша үйлері қарауға жылы болады

ал шырақ көлеңкелері оғаш бейнелерді түсірді

Мен қарап тұрған қонақ бөлмедегі қабырғаларда.

Ал бейнелер санаға еніп, ішке енеді

Көзіңнің артына жатып, маған сыбырлап айт

сол махаббат – адам жүрегін өртейтін сәт

кеудемде от әлі ойнап тұр.

Ал бүгін түнде қар түйіршіктері қалқып жүр

кім бұйымсыз сүйеді.

Ал біз ғашық болғанбыз

Екеуміз жараспадық,

ол әрқашан ауада болды

мен барар едім.

Мұнда қар жауып, ешкім қозғалмайды

барлығын қараңғылық басып, шамдар өлді.

Көп ұзамай ол жанып, көліктер салқындап оянады

бірақ қала әлі ұйықтап жатыр, ал менің көшем бос.