Andrea - Bresh, SHUNE

Non fanno più canzoni come «Guantanamera»

Che bella, io pensavo fosse «Agguanta una mela»

Chissà quante non ne avrò capite, mi fa

Stare sempre appiccicato a terra

Siamo grandi, ma non vuole dire solamente crescere

Essere quello che avremmo voluto essere

Sopra un trampolino che non si può flettere

Schivo un avversario che non si può stendere

E io, che stupido, pensavo di essere informato bene

Ma per informarsi al meglio serve

Una dose di rassegnazione che fa da costituzione

A chi la verità pretende

E non avrei mai fatto un cazzo se avessi ascoltato te

Dopo te e pure te e pure tu

Ma ho le frequenze di un matto e non mi arriva il messaggio

È occupato, tu-tu

Andrea cantava, cantava, cantava

Senza lezioni, senza chitarra

Senza la gente che lo guardava

Fuori di casa senza la giacca

Andrea cantava, cantava e urlava

Senza un tovagliolo per la bava

Senza il solfeggio e senza l’ottava

Senza nessuno che lo ascoltava

Andrea cantava, cantava, cantava

Cantava, cantava sempre di più

Senza sapere chi stesse ascoltando

Senza sapere nulla di nulla

E poi cantava, cantava, cantava

Senza la fretta di andare su

Con la valigia in mezzo alla piazza

E in mezzo alla gente, ma senza il tour

Andrea cantava, cantava, cantava

Senza sapere che a volte stonava

Non si ricorda neanche le parole

Sbiascica versi, si inventa cose

Andrea, chiunque, chiunque

Ha un pensiero sempre individuale

Simile o uguale, felice o grave

Uno provava a piacere un po' a tutti

Lo vidi male

Canta lassù, canta laggiù

Canta cadabra, poi bobbidi bu

Faceva pom pom sul mio ego

Stavo a sentire, ora non sento più

Cantala bad, cantala good

Cantala senza copiare nessuno

E ha fatto pom pom sul mio fegato

E ora mi chiedono: «Canta di più»

Andrea cantava, cantava, cantava

Senza lezioni, senza chitarra

Senza la gente che lo guardava

Fuori di casa senza la giacca

Andrea cantava, cantava e urlava

Senza un tovagliolo per la bava

Senza il solfeggio e senza l’ottava

Senza nessuno che lo ascoltava

Andrea cantava, cantava, cantava

Cantava, cantava sempre di più

Senza sapere chi stesse ascoltando

Senza sapere nulla di nulla

E poi cantava, cantava, cantava

Senza la fretta di andare su

Con la valigia in mezzo alla piazza

E in mezzo alla gente, ma senza il tour

Олар енді «Гуантанамера» сияқты ән шығармайды

Қандай әдемі, мен бұл «Алма ал» деп ойладым.

Кім білсін, мен қанша түсінбейтін шығармын, ол мені жасайды

Әрқашан жерге жабысыңыз

Біз үлкенміз, бірақ бұл жай ғана өсуді білдірмейді

Біз болғымыз келген нәрсе болу

Бүгілмейтін батутта

Жата алмайтын қарсыластан жалтарамын

Ал мен, неткен ақымақпын, ақпараттымын деп ойладым

Бірақ сізге ең жақсы ақпарат алу керек

Конституция ретінде әрекет ететін отставка дозасы

Шындық кімге қажет

Егер сені тыңдасам, мен ешқашан жамандық жасамас едім

Сізден                         кейін 

Бірақ менде жындының жиілігі бар және мен хабарламаны алмаймын

Ол бос емес, сіз-сіз

Андреа ән айтты, ән айтты, ән айтты

Сабақ жоқ, гитара жоқ

Адамдар оған қарамай

Үйден күртесіз шықты

Андреа ән айтты, ән айтты және айқайлады

Дәріге салфеткасыз 

Сольфеджиосыз және октавасыз

Оны ешкім тыңдамай

Андреа ән айтты, ән айтты, ән айтты

Ән айтты, одан сайын ән салды

Кім тыңдап жатқанын білмей

Ештеңе туралы ештеңе білмей-ақ

Содан кейін ол ән айтты, ән айтты, ән айтты

Жоғары көтерілуге асықпай

Алаңның ортасында чемоданмен 

Адамдар арасында, бірақ турсыз 

Андреа ән айтты, ән айтты, ән айтты

Білмей-ақ, кейде бұл реттелмейтін

Сіз тіпті сөздерді есте сақтамайсыз

Ол өлең жолдарын күбірледі, бір нәрсе ойлап табады

Эндрю, кез келген, кез келген

Оның әрқашан жеке ойы бар

Ұқсас немесе бірдей, бақытты немесе байсалды

Біреуі бәрін аздап ұнатуға  тырысты

Мен оны жаман көрдім

Онда ән айт, ана жерде ән айт

Кадабра әнін айт, содан кейін боббиди бу

Бұл менің эгоыма помпон жасады

Мен тыңдадым, енді естімеймін

Жаман айт, жақсы ән айт

Ешкімге көшірмей ән айт

Және ол менің бауырыма помпон жасады

Енді олар менен: «Көбірек ән айт» деп сұрайды.

Андреа ән айтты, ән айтты, ән айтты

Сабақ жоқ, гитара жоқ

Адамдар оған қарамай

Үйден күртесіз шықты

Андреа ән айтты, ән айтты және айқайлады

Дәріге салфеткасыз 

Сольфеджиосыз және октавасыз

Оны ешкім тыңдамай

Андреа ән айтты, ән айтты, ән айтты

Ән айтты, одан сайын ән салды

Кім тыңдап жатқанын білмей

Ештеңе туралы ештеңе білмей-ақ

Содан кейін ол ән айтты, ән айтты, ән айтты

Жоғары көтерілуге асықпай

Алаңның ортасында чемоданмен 

Адамдар арасында, бірақ турсыз