Боль -

Боль сдувает пыль веков

Свет погасших городов

Как стрелой пронзает время

Сквозь сознанье бытия

В пасти адского огня

Превращает в прах столетья

Боль проходит сквозь тебя

Боль которую не ждёшь

Боль в любые времена

Боль была всегда одна

Застыли в камне сотни лиц

В книге мёртвых нет страниц

Боль хранит печаль забвенья

Сквозь бессмыслие вражды

В бездне вечной глубины

Из поколения в поколенья!

Может не дано понять

Необъятное объять

Рвётся мысль в своём пределе

Невозможно убежать

Нам судьбу не выбирать

Будет всё равно больнее

Ауырсыну ғасырлар шаңын ұшырып жібереді

Сөнген қалалардың жарығы

Жебе уақытты тесіп өткендей

Болмыстың санасы арқылы

Тозақ отының аузында

Ғасырларды шаңға айналдырады

Ауырсыну сізден өтеді

Сіз күтпеген ауырсыну

Барлық уақытта ауырсыну

Ауыруы әрқашан бірдей болды

Таста қатып қалған жүздеген беттер

Өлгендердің кітабында беттер жоқ

Ауырсыну ұмытудың қайғысын сақтайды

Дұшпандықтың мағынасыздығы арқылы

Мәңгілік тереңдіктің тұңғиығында

Ұрпақтан ұрпаққа!

Түсінбеуі мүмкін

Шексіздікті қабылдаңыз

Ой өз шегін бұзады

Қашып кету мүмкін емес

Біз тағдырды таңдамаймыз

Бұл әлі де ауырады