Freia - BLUME

Sitting on a stone, I stare

At the seacliffs down below:

They’re almost hidden in the mist

And only enlightened by the moon

Where’s that sweet and tender love

That once covered me with grace?

And those eyes, those shining lights!

Eternal gems in Heaven’s air

Oh, Freia!

Loud and bold my voice is calling

For your love

Like drops of summer rains, the tears

Run down my heart

Arise and stab my gloominess!

Oh, Freia!

He, who saddens thinking of your smile

Is here to ask

For absolution and forgiveness;

He waits for dawn

But the Sun won’t rise again

As lonely as that pale lighthouse

Surrounded by the fog

I wander now in the dark night

Тас үстінде отырып, қадалып

Төменде теңіз жартастарында:

Олар тұманның ішінде жасырынып қала жаздады

Және тек аймен жарықтандырылған

Бұл тәтті және нәзік махаббат қайда

Бұл бір кездері мені рақымдылықпен жабады ма?

Және бұл көздер, жарқыраған шамдар!

Аспан ауасындағы мәңгілік асыл тастар

О, Фрейя!

Қоңырау шалып жатқан дауысым қатты

Махаббатың үшін

Жазғы жаңбырдың тамшылары, көз жасы сияқты

Жүрегім жүр

Тұр да, менің мұңдылығыма пышақ түсір!

О, Фрейя!

Сенің күлкіңді ойлап қайғыратын

Сұрауға  мына 

Кешірім мен кешірім үшін;

Ол таңды күтуде

Бірақ Күн қайта шықпайды

Сол ақшыл маяк сияқты жалғыз

Айналасы тұман

Мен қазір қараңғы түнде қыдырамын