Dissonance - Black Lodge

«Painted numbly pacing rooms

Drowining in deepsea sleep

Dancing a sweeter life in

Slow pursuit of the evergreen

Lustre radiating blood

Veiled in crimson monochrome

Passified dissolved in

Rust red corrosion»

Whisper to me unattainable one

I stand a beggar to her

She the featureless river of all I know to want

«Reach for my image

Let our bauty resound

The want of me is yours to feel but

Myself is mine alone»

In the dissonance of desire she dances with my demons

And walks with my dispair

She is the emptiness inside me, the rainbow out of reach

Yet she calls for me to reach out for her again, I reach for her again

By her effeminate touch, love pain and beauty are released as one

What is she but my own creation, all what life fails to give

Her name overpowering want

Current drawing me to nothing hungry I follow

Dissonance of desire, of defence I am deprived

I am deprived of power to love presently

Stripped of fear and foolish pride

Leave me

To let her go is death

I have nothing except sardonic me

«Sink into deep»

I’m drowning

«Name be lost for years»

Be silent

«Submit your will to me and sleep»

You shall be forgotten

«And what if

What if all it takes is hope»

I grow tired in the search, I grow tired of waiting

Hope is what life has granted me, lies is what hope proves to be

A faint whisper lingers on

How can I denounce her name, capture her soul

Her face will change with my lust

Her voice the source of grief, essence of life

The rainbow’s black in my eyes

«Боялған қимыл-қозғалыс бөлмелері

Терең теңіз ұйқысында батып кету

Тәтті өмірді  билеу

Мәңгі жасылға баяу ұмтылу

Жарқыраған қан

Қып-қызыл монохроммен жабылған

Пассифицирленген еріген

Тот қызыл коррозиясы»

Маған қол жетпес  сыбырлас     

Мен оған қайыршымын

Ол мен білгім келетін нәрсенің ерекшелігі жоқ өзен

«Менің суретіме қол жеткізіңіз

Сұлулығымыз шырқала берсін

Мені қалау сезіну сіз бірақ

Мен жалғыз менікі»

Қалау диссонансында ол менің жындарыммен билейді

Және менің диспейріммен бірге жүреді

Ол менің ішімдегі бостық, қол жетпейтін кемпірқосақ

Сонда да ол мені өзіне тағы да қол созуға шақырады, мен оған тағы да қол созамын

Оның әйелдік жанасуымен махаббат ауруы мен сұлулық біртұтас болып шығады

Ол менің өз туындымнан басқа не нәрсе, өмір бере алмайтын нәрсе

Оның есімі қалауды жеңеді

Ағымдағы мені ештеңеге жүргізбейді мен қадағамын

Мен қалау диссонансы, қорғаныстан  айырылдым

Мен қазір сүйетін күштен айырылдым

Қорқыныш пен ақымақ тәкаппарлықтан арылыңыз

Мені қалдыр

Оны жіберу – өлім

Менде мысқылдан басқа ештеңе жоқ

«Тұңғиыққа бату»

мен батып бара жатырмын

«Атауы жылдар бойы жоғалады»

Үндемеңіз

«Маған ерік беріңіз және ұйықтаңыз»

Сіз ұмытыласыз

«Ал егер

Бар болғаны үміт болса ше»

Іздеуден шаршадым, күтуден шаршадым

Үміт өмірдің маған берген болды, өтірік үміт болатынын көрсетеді

Әлсіз сыбыр созылады

Қалайша оның атын жоққа шығарамын, жанын жаулап аламын

Оның жүзі менің құмарлығыма қарай өзгереді

Оның дауысы қайғының көзі, өмірдің мәні

Менің көзімде кемпірқосақ қара