Am Pfahle - Bifrost

Wenn das Feuer ohne Gnade deine Hülle verbrennt

Wenn das Feuer voller Inbrunst dir das Fleisch versengt

Wenn das Feuer das so lang Schutz für dich barg

Deinen Tod durch seine Kraft bringen vermag

Dann fragst du dich, war es den wirklich wert?

Hätte Feigheit sich diesmal nicht besser bewährt?

Hätt' betteln um Gnade und feiger Verrat

Dir das Schicksal im tödlichen Feuer erspart?

Doch als die Prister auf zum Scheiterhaufen blicken

Dich zur Reinigung der Seele durch das Feuer schicken

Weißt du, hättest du dich Irren zugewandt

Wärst du ohne jeden Zweifel innerlich verbrannt !

Nein — Wir werden nicht untergehen !

Nein — Wir werden diesem Wahnsinn widerstehen !

Wir beten nicht zu eurem Gott

Eure Pfaffen säen Furcht doch verdienen nur Spott !

Nein — Wir werden nicht untergehen !

Nein — Wir werden diesem Wahnsinn widerstehen !

Bevor die Knebel der Kirche wir tragen

Werden wir uns durch das Feuer wagen !

Wenn dein Körper von den Flammen nun zur Gänze verzehrt

Sich freudig Erregung in den Pfaffen mehrt

Und ein widerliches Grinsenzeichnet ihr Gesicht

Denn Gottes Gnade ist für diese Ketzer nicht

Vater im Himmel, bist du stolz auf uns?

Wie wir schamlos morden, in deiner Gunst?

Wir morden und richten wie’s uns grad gefällt

Als selbsternannte Herrscher dieser kranken Welt !

Und während sie sich noch an ihren Taten freuen

Bricht über sie die Meute herein

Nicht gewillt sich noch länger unterdrücken zu lassen

Regt sich der Wille der mundtoten Massen

Die Pfaffen werden alle in die Kirche gedrängt

Von der Meute an dem höchsten Balken aufgehängt

Und während einer nach dem anderen elend verreckt

Wird das Gotteshaus in Brand gesteckt !

Nur durch dein Opfer sahen sie ein

Du könntest auch ihr Messias sein !

Denn du starbst, wie man auch von ihm erzählt

Durch den Hass der Menschen zum Tode erwählt

Рақымсыз от сенің қабығыңды күйдіргенде

От сенің етіңді қызғанышпен күйдіргенде

Егер өрт сізді ұзақ уақыт бойы қорғап тұрса

оның күшімен өлімге әкелуі мүмкін

Сонда сіз өзіңізге сұрақ қоясыз, бұл шынымен тұрды ма?

Бұл жолы қорқақтық жақсырақ болмас па еді?

Мейірімділік пен қорқақ сатқындық сұрар еді

Сізді өлімге әкелетін өрттен құтқардыңыз ба?

Бірақ діни қызметкерлер пираға қараған кезде

Жаныңызды тазарту үшін сізді от арқылы жіберіңіз

Білесің бе, сен жындыларға бет бұрар едің

Күмәнсіз сен іштей күйіп кетер едің!

Жоқ — Біз жойылмаймыз!

Жоқ — Біз бұл ессіздікке қарсы тұрамыз!

Біз сенің Құдайыңа сиынбаймыз

Сіздің діни қызметкерлеріңіз қорқыныш себеді, бірақ тек мазаққа лайық!

Жоқ — Біз жойылмаймыз!

Жоқ — Біз бұл ессіздікке қарсы тұрамыз!

Біз шіркеудің аузын кигенге дейін

Біз оттың арасынан өтеміз бе?

Сіздің денеңізді жалын толығымен жеген кезде

Діни қызметкерлерде қуанышты толқу күшейеді

Ал жиіркенішті күлімсіреу оның жүзін белгілейді

Өйткені Алланың рақымы бұл бидғатшыларға емес

Көктегі Әке, сен бізбен мақтанасың ба?

Сенің пайдаңа қалай ұялмай өлтіреміз?

Біз қалағанымызша өлтіреміз және соттаймыз

Осы ауру дүниенің өзін-өзі билеушілері ретінде!

Және олар әлі де өз істеріне қуанып жатқанда

Бума олардың үстіне түседі

Бұдан әрі басуға дайын емес

Аузы бар қалың бұқараның ерік-жігері елжірейді

Діни қызметкерлердің барлығын шіркеуге итеріп жібереді

Ең биік сәуледен қаптамамен ілулі

Ал бірінен соң бірі аянышты түрде өледі

Шіркеу өртеніп кете ме?

Олар сенің құрбандығың арқылы ғана көрді

Сіз олардың Мәсіхі бола аласыз!

Өйткені сен ол туралы айтқандай өлдің

Адамдардың өшпенділігімен өлуге таңдалды