Bernsteinlegende -

War eine Zeit, da war ein Gott verliebt

In eine Taube weiß und rein

Hat sie gejagt, jedoch die Taube flog

In einen Wald ganz tief hinein

Es war der Wald ein alter guter Wald

Und einen Gast verriet er nie

Da kam der Gott mit Blitz und Donnerschlag

Und goß den Regen über sie

Oh Wald, lieber Wald

Mir ist so kalt

Oh Wald, lieber du

Du deck' mich zu

Regen bis daß der Wald im Meer versank

Aber die Taube flog nicht auf

Starb, wo sie saß, mit einem letzten Dank

Da ging der Wald in Tränen auf

Und wenn wir heut' an einem Meeresstrand

Seh’n einen kleinen klaren Stein

Nehmen wir ihn verzaubert in die Hand

Kann’s nur des Waldes Träne sein

Бір құдайдың ғашық болған кезі болды

Ақ және таза көгершінге

Оны қуды, бірақ көгершін ұшып кетті

Орманның тереңінде

Орман ескі жақсы орман болатын

Және ол қонаққа ешқашан опасыздық жасамаған

Содан кейін найзағай ойнап, күн күркіреп құдай келді

Және оның үстіне жаңбырды төгіп тастады

О, орман, қымбатты орман

Мен сондай суықпын

О, орман, қымбаттым сен

Сен мені жауып тұрсың

Орман теңізге батқанша жаңбыр жауды

Бірақ көгершін ұшпады

Ол соңғы алғыспен отырған жерінде қайтыс болды

Сонда орман жылап жіберді

Ал егер біз бүгін теңіз жағасында болсақ

Кішкентай мөлдір тасты қараңыз

Оны сиқырлап қолымызға алайық

Бұл тек орманның көз жасы болуы мүмкін