Chuva - Berg

As coisas vulgares que há na vida

não deixam saudade,

só as lembranças que doem ou fazem sorrir.

Há gente que fica na história, na história da gente,

e outras de quem digo o nome, lembramos ouvir.

São emoções que dão vida

à saudade que trago,

aquelas que tive contigo e acabei por perder.

Há dias que marcam a alma e a vida da gente,

e aquele em que tu me deixaste não posso esquecer.

A chuva molhava-me o rosto, gelado e cansado,

as ruas que a cidade tinha, já eu percorrera,

ai meu choro de moço perdido, gritava à cidade, que o fogo do amor sobre chuva

à instantes morrera.

A chuva ouviu e calou o segredo à cidade,

e eis que ela bate no vidro, trazendo a saudade.

a chuva molhava-me o rosto, gelado e cansado,

as ruas que a cidade tinha, já eu percorrera,

aii meu choro de moço perdido, gritava à cidade,

que o fogo do amor sobre chuva à instantes morrera.

A chuva ouviu e calou o segredo à cidade,

e eis que ela bate no vidro, trazendo a saudade.

E eis que ela bate no vidro, trazendo a saudade.

oh oh oh oh oh.

Өмірде  болмайтын                                                                  

жіберіп алмаңыз,

тек сізді ренжітетін немесе күлдіретін естеліктер.

Тарихта             тарихта                                                                                                                                                                                                                                                   |

Мен кімнің аты кім айтамын, тыңдауды ұмытпаймыз.

Бұл өмір сыйлайтын эмоциялар

мен әкелетін сағыныш,

сенімен бірге болғандарым мен жоғалттым.

Адамдардың жанын, өмірін белгілейтін күндер бар,

сенің маған қалдырғаныңды ұмыта алмаймын.

Жаңбыр бетімді сулады, суық және шаршадым,

қаланың көшелері болды, мен бұрыннан жүріп өткенмін,

ей, адасқан жігіттің зары, жаңбыр үстінде махаббат оты деп қалаға айқайладым

минуттан кейін ол қайтыс болды.

Жаңбыр естіп, қаланың құпиясын сақтады,

Міне, ол шыныға соғылып, сағыныш сезімін тудырады.

жаңбыр бетімді сулады, суық және шаршадым,

қаланың көшелері болды, мен бұрыннан жүріп өткенмін,

Әй, жоғалған жас жігіттің зары, мен қалаға айқайладым,

жаңбыр үстіндегі махаббат оты жаңа ғана сөнді.

Жаңбыр естіп, қаланың құпиясын сақтады,

Міне, ол шыныға соғылып, сағыныш сезімін тудырады.

Міне, ол шыныға соғылып, сағыныш сезімін тудырады.

о о о о ой.