Despetalada - Barro

Rosa flor desabrocha

Cabrocha

Quando sai de madruga

Vê

A vida é clara

Cravo bravo e traiçoeiro

Uiva um brado fulminante

Vê a Rosa e despetala

Por tara

Desgraçou uma vida rara

No passo do tempo

Me traz alento

Na sombra do assombro

Dos olhos sedentos

No gosto o amargo

Me mata por dentro

No rosto desgosto

Na boca veneno

E eu vivia assim

Tão desesperada

E a poesia em mim

Me trocou pelo nada

E eu me via assim

Tão desesperada

E essa dor em mim

Já não sofro calada

E quem vai ser o primeiro a ser Deus?

раушан гүлі гүлдейді

ешкі

Таң атқанда кеткенде

қараңыз

Өмір түсінікті

Жабайы және опасыз қалампыр

Айқайлайды

Раушанды көріп, оны жыртып тастаңыз

тара бойынша

Сирек өмірді масқара етті

Уақыт қадамында

маған дем береді

Таңданудың көлеңкесінде

шөлдеген көздерден

Маған ащы ұнамайды

мені іштей өлтіреді

Жиренген бетінде

Ауыздағы улану

Ал мен осылай өмір сүрдім

соншалықты шарасыз

Ал мендегі поэзия

мені бекерге айырбастады

Ал мен өзімді осылай көрдім

соншалықты шарасыз

Және бұл мендегі ауырсыну

Мен енді үндемей қиналмаймын

Ал бірінші Құдай кім болады?