Princesa - Axel Krygier

Ella era una princesa

como de una fantasía,

contrastaba su belleza,

con tanta melancolía.

De día se estaba quieta,

con una fuerte apatía,

mas de noche la tristeza,

el cuerpo le sacudía.

Yo vi sus ojos y lloré,

tomé su mano y la besé,

y ante el altar de sus piernas,

me arrodillé.

Entre atávicos objetos

y cuadernos de poesía,

sepultaba sus anhelos

de esplendor y de alegría.

Yo vi sus ojos y lloré,

tomé su mano y la besé,

y ante el altar de sus piernas,

me arrodillé.

ол ханшайым болды

қиял сияқты,

оның сұлулығын салыстырды,

осындай меланхолиямен

Күндіз тыныш болды,

күшті апатиямен,

түнде көбірек қайғы,

денесі оны шайқады.

Мен оның көздерін көріп, жыладым,

Мен оның қолын ұстап, сүйдім,

және оның аяқтарының құрбандық үстелінің алдында,

Мен тізерлеп отырдым

Атавистік нысандар арасында

және өлең дәптерлері,

ол өз қалауларын көмді

салтанат пен қуаныш.

Мен оның көздерін көріп, жыладым,

Мен оның қолын ұстап, сүйдім,

және оның аяқтарының құрбандық үстелінің алдында,

Мен тізерлеп отырдым