Actus Primus - AWE

t’s at the most crucial moment when answers to great questions need not be

debated, but acted.

Should a golem that discovers its own nature end itself in despair,

or re-assume its role in resignation?

We now see, the virtuous ape attempting to adopt the role of the Creator.

But what good of is God deprived of omnipotence and immortality?

How confident is a supreme Judge, looking through a lens of myopia?

To embrace Chaos and feed out of doubt…

The curse which is placed upon humanity, is rather not the wrong at its heart,

But the prisons imposed by causality, the deception of autonomy,

The despair of inadequacy.

Incurvatus in se.

Woe to you, strayed sheep!

Still directionless in spite of your consummations.

For it is not the ultimate void which is the most monstrous of destinies,

but a small light…

That is yourself, surrounded by a universe of darkest malice,

The fear of transfiguration, a nescient creature tearing its own flesh.

What is the true essence of human desire, but a hopeless conflict with the

inescapable?

A consciousness that has so gracefully elevated from dust to spirit,

should accept no reconciliation,

But voraciously consume what only deserves to be experienced, not fathomed or

figured.

For the young soul, fixated through illuminating ordeals on Ideals of

Absoluteness

An inquisitive gaze unmasks all mortal affirmations as vulgar delusion,

dreadful impartiality.

Am I expected to ascend on rotten steps?

Curse to whom had conceived the Notion of Truth!

The greatest deceptor of common man, an inviting light from beyond eternity

For others to seek for in despair.

Still, despicably so, by swimming in the filth.

«What we cannot speak of, we must pass over in silence.»

A circle of Magi perched upon Gaia’s summit.

Those in front, are slowly shrinking into nothingness

Below, drenched in blood their castrated limbs lie.

Others, walking madly with carved out eyes,

Or laying still with a stare of arid comfort.

Bent over for Divine Grace.

«Shall you join us?»

«Through Awe I can shape the reality of others, but who will be the agent of

mine?»

In the abode of the humble, no hungry soul should abide.

For small, timid striders, there is no resting place but underneath the eternal

sand’s embrace.

And in-between humanity, there is nothing else certain but eternal strife

Of the meekly, against the courageous, of the simple, against the perplexed.

Defiance and Retribution.

Т-ның ең маңызды сәтінде, үлкен сұрақтарға жауап беру қажет емес

талқылады, бірақ әрекет етті.

Өз табиғатын ашқан големнің ақыры үмітсіз                          

немесе отставкадағы өз рөлін қайта қабылдау бола ма?

Біз қазірдің өзінде, біз Жаратушының рөлін қабылдауға тырысамыз.

Бірақ Құдай құдіреттілік пен өлместіктен айырған қандай жақсылық бар?

Миопияның объективімен қарап   жоғарғы судья қалай сенеді?

Хаосты қабылдап, күмәнданбау үшін…

Адамзатқа тиген қарғыс оның жүрегіндегі қателік емес,

Бірақ себеп-салдарлық, автономияны алдау арқылы салынған түрмелер,

 жетімсіздіктен үмітсіздік.

Incurvatus in se.

Саған  қасірет, адасқан қойлар!

Толық әрекеттеріңізге қарамастан, әлі де бағытсыз.

Өйткені бұл тағдырлардың ең сұмдық соңғы бостығы емес,

бірақ кішкене шам…

Бұл ең қараңғы зұлымдық әлемімен қоршалған өзіңсің,

                                            өз                     |

Адамның қалауының шын мәні неде, бірақ онымен үмітсіз қақтығыс

құтылу мүмкін емес пе?

Шаңнан рухқа әдемі көтерілген сана,

татуластыруды қабылдамауы керек,

Бірақ түсінбей немесе тәжірибе жинақтауға лайық нәрсені аштықпен тұтыныңыз.

ойлап тапты.

Ideals of жарықтандыру сынақтары арқылы бекітілген жас жанға арналған

Абсолюттілік

Ізденіспен қарау барлық өлімдік растауларды дөрекі адасу ретінде ашады,

қорқынышты бейтараптық.

Мен шіріген қадамдарда көтерілуім керек пе?

Ақиқат ұғымын ойлап тапқандарға қарғыс атсын!

Қарапайым адамның ең үлкен алдамшысы, мәңгіліктен шығаратын нұр

Басқалардың үмітсіздігі үшін.

Сонда да, лас жерде жүзу арқылы.

«Біз не айта алмаймыз, біз үндемеуіміз керек».

Маги шеңбері Гайя шыңында қонды.

Алдыңғы жағынан олар баяу ештеңеге жетпейді

Төменде қанға малынған олардың кастрацияланған аяқ-қолдары жатыр.

Басқалары ойылған көздерімен ессіз жүріп,

Немесе қатты жайлылық көзбен қозғалмай жатып.

Құдайдың рақымына иілді.

«Бізге қосыласың ба?»

«Қорқыныш арқылы мен басқалардың болмысын келшей аламын, бірақ кімнің агенті болмақ

менікі?»

Кішіпейілділер мекенінде аш жан қалмауы керек.

Кішкентай, ұялшақ шабандоздар үшін мәңгіліктен басқа демалыс орны жоқ

құм құшағында.

Ал адамзаттың арасында мәңгілік талас-тартыстан басқа анық ештеңе жоқ

Момынның, батылдың, қарапайымның, абдырағанның.

Қарсылық және жазалау.