The Fable - Audra Mae

In the cold of the night

In the forest so still

He’s breathing in time

With a heart that is longing

To run with his own

But he knows he can’t

Run with his own

Cause he knows that

He left her alone

For some sense of belonging

Ooooooooo

In the shadows of fate

Lying perfectly still

She looks to the moon

As her tear drops are falling

She tries to let go

Knowing well that she’ll

Never let go

Holding on to glimmer of hope

Every night while he’s calling

Ooooooooo

Silenced by guilt

And the chains of his past

It’s broken his will

'Till he’s no longer trying

How could he know?

She was listening but

How could he know?

From the moment she

Thought he’d let go

She has never stopped crying…

Ooooooooo

Түннің суығында

Орманда әлі де

Ол уақытында тыныс алады

Аңсаған жүрекпен

 Өзімен жүгіру

Бірақ ол қолданбайтынын біледі

Өзімен бірге жүгіру

Себебі ол бәрі біледі

Ол оны жалғыз қалдырды

Белгілі бір дәрежеде тиесілі болу үшін

Ооооооооо

Тағдырдың көлеңкесінде

Мүлдем тыныш жату

Ол айға қарайды

Оның көз жасы тамшылап жатқанда

Ол жібергісі келеді

Оның болатынын жақсы білу

Ешқашан жіберме

Үміт нұрын ұстау

Әр түнде ол қоңырау шалып жатқанда

Ооооооооо

Кінәлі мен үнсіз қалды

Және оның өткен тізбектері

Бұл оның ерік-жігерін бұзды

"Ол енді тырыспайынша

Ол қайдан білсін?

Ол тыңдады, бірақ

Ол қайдан білсін?

Ол кезден бастап

Ол жібереді деп ойлады

Ол ешқашан жылауын тоқтатқан емес ...

Ооооооооо