Thousands Carybdea - Atlantis Chronicles

Deeper and deeper, I sink in the water

Wondering if I’m wasting my time

The point of no return is passed

And I cannot expect any way back

This deep-sea diving has to end

Finish

Whatever it costs to me

It has to be

It’s a terrible but still beautiful choice

To descend in this darkness

A heaven in blue

I am not aware of time any longer

My psychological state is starting to decline

But I wanna know if it was only a dream

Earth to earth

Dust to dust

It’s getting worse

As I keep falling down

I must admit it

I lost my faith in the two universes

But then, a form of life suddenly appeared

I may have made a mistake

Forcing myself to be here

My conscience is not so clear

I brought my madness in here

The abyss;

unexplored territory by mankind

I was waiting for the sentence

The agonizing pain that I felt

Left without leaving a single trace

Earth to earth

Dust to dust

It’s getting worse

As I keep falling down

I must admit it

I lost my faith in the two universes

But then, a form of life suddenly appeared

Тереңдеген сайын мен суға  батып бара жатырмын

Уақытымды босқа өткізіп жатырмын ба деп ойлаймын

Қайтарылмағандық нүктесі өтті

Мен қайтару жолын күте алмаймын

Бұл терең теңізге сүңгу  аяқталуы керек

Аяқтау

Маған қандай болса да 

Ол болуы керек

Бұл қорқынышты, бірақ бәрібір әдемі таңдау

Осы қараңғылыққа түсу

Көк түстегі аспан

Мен бұдан былай уақыт туралы білмеймін

Менің                                                                                                               |

Бірақ бұл арман болғанын білгім келеді

Жерден жерге

Шаңнан шаңға

Ол нашарлап барады

Мен құлап бара жатқанда

Мен мойындауым керек

Мен екі ғаламға сенімімді  жоғалттым

Бірақ содан кейін кенеттен өмірдің бір түрі пайда болды

Мен қателескен шығармын

Өзімді осында болуға мәжбүр ету

Менің ар-ұжданым соншалықты айқын емес

Мен өзімнің ақылсыздығымды осында әкелдім

шыңырау;

адамзат зерттемеген аумақ

Мен үкімді күттім

Мен сезінген азапты ауырсыну

Бір із қалдырмай  қалды

Жерден жерге

Шаңнан шаңға

Ол нашарлап барады

Мен құлап бара жатқанда

Мен мойындауым керек

Мен екі ғаламға сенімімді  жоғалттым

Бірақ содан кейін кенеттен өмірдің бір түрі пайда болды