ABKD - Assembly Generals

Aabangan na nila ang aking lyrisismo

Bababa mula sa langit na parang si Kristo

Kakayanin ba nila ang mga kritisismo

Darating mula sa isang lirikong obispo

Eto ang sagot sa mga nagtatanong

Gagawin na ang lahat wag lang tayo paurong

Hahabulin ang karera sa mundo ng ulupong

Itaya niyo na sa akin ang lahat basta ganon

Lalamunin ng buhay ang mga letra sa libro

Mamaya na huminga mabubulanan lang kayo

Napasubo, sa mga konseptong ganito

Nganga na naman kayo, wag kayong malilito

Mga Obra ng maestro gamit ang pagsalita

Pagkatapos pinaagos dumadaloy sa tinta

Ratsada na mga kasamang bwitre at daga

Sama samang Tatalunin ang mga bUWaYa

Aba aba kada banat ng mga bara

Lumalabas ang letra

Abakada bitaw nakalapag lahat sa mesa

Tinulak ng serbesa

Mula uno hanggang umabot na sa may sisenta

Aba aba kada kumpas ako’y makata

Aba kada talata

Aba sa kada sulat magmula sa pagkabata

Hindi namamayapa

Sinabi ko na yata

Aba kada sigaw ng tinubuan kong panata

Abakada… Abakada…Abakada…

Aalisin natin ang akala ng iba

Babasagin ng Bathala ang balakid sa mata

Kalayaan, ang sigaw ng aking kataga

Dadalhin kayo sa ilaw, walang mangangapa

Eeeh bakit ba ganon nasanay tayo sa dilim

Ganyan tayo magaling, hatakan pailalim

Hanggang lahat na tayo ay napapapapraning

Iniiwas ang tingin sa mga papapapating

Lalangoy sa tulin, aahunin ko lahat

Mamasilyahin ang lamat ng kagat sa balat

Nasa akin ang kidlat

Ngayon umaangat

Oras nang ilabas ang kontrabida kong ganap

Para para pare, paki preno pwede please?

Ratratan na mga kasamang ipis at galis

Sasabugan ng mga barang walang tapon at panis

Talata ko’y Unos Wagas sa Yaman at tamis

Abakada… Abakada…Abakada

Aba aba kada banat ng mga bara

Lumalabas ang letra

Abakada bitaw nakalapag lahat sa mesa

Tinulak ng serbesa

Mula uno hanggang umabot na sa may sisenta

Aba aba kada kumpas ako’y makata

Aba kada talata

Aba sa kada sulat magmula sa pagkabata

Hindi namamayapa

Sinabi ko na yata

Aba kada sigaw ng tinubuan kong panata

Abakada…

Yayakapin ang sariling pluma at papel

Wagayway nitong watawat na walang dumiskarel

Umaasa sa anghel, buhatin tayo’t lumipad

Tatahakin natin ang bundok ng pag-unlad

Sama-sama sa ginhawa, kapit-kapit sa sakit

Raranasan ang paghirap kung ginto ang kapalit

Papasukin ang pahamak, maiitim na balak

Oo lang ng oo, sige sabak lang ng sabak

Ngayon ang pagkakataon, wala nang papalag

Nalagpasan na ang kahapon at ang kamandag

Mamalasin ang mga mistulang ahas gumalaw

Lalamunin ko ang araw, sabay utak ang sabaw

Iikutan ang planeta ng mga letrang kong anak

Hahatakin ang mga pwersang nakaukit sa aklat

Gagamitan ng lakas lagpas sa kulay ng balat

Eentradang may Dalang Katas ng Bayan kong Angat

Abakada… Abakada…Abakada

Aba aba kada banat ng mga bara

Lumalabas ang letra

Abakada bitaw nakalapag lahat sa mesa

Tinulak ng serbesa

Mula uno hanggang umabot na sa may sisenta

Aba aba kada kumpas ako’y makata

Aba kada talata

Aba sa kada sulat magmula sa pagkabata

Hindi namamayapa

Sinabi ko na yata

Aba kada sigaw ng tinubuan kong panata

Abakada…

Олар менің лиризмімді асыға күтетін болады

Мәсіх сияқты көктен түс

Олар сынды көтере ала ма?

Лирикалық епископтан шыққан

Сұрағандардың жауабы мынау

Бәрі орындалады, айтқанымыздан қайтпайық

Жарыс жылан әлемінде өтеді

Тек маған бәс тігіңіз

Кітаптағы әріптерді өмір жеп қояды

Кейінірек тұншығып қаласыз

Жүрегі жаралы, осындай ұғымдар

Қайтадан қараңыз, шатастырмаңыз

Шебердің сөйлеуді қолданатын жұмыстары

Содан кейін сияның ағып кетуіне мүмкіндік беріңіз

Рацада лашындар мен егеуқұйрықтармен

Келіңіздер, қиындықтарды бірге жеңейік

Шіркін, бітеліп қалған сайын

Хат пайда болады

Абакада жаңа ғана үстелге қонды

Сыра қойылған

Бірден алпысқа дейін

Әттең, шерткен сайын ақынмын

Өкінішке орай, әрбір абзац

Балалық шақтағы әрбір хатқа қасірет

Демалмай

Мен ойлаймын дедім

Әттең, өскен анттың әр айқайы

Абакада… Абакада… Абакада…

Біз басқа адамдар ойлаған нәрсені алып тастаймыз

Көздегі кедергіні Тәңір бұзады

Бостандық, сөзімнің айқайы

Сіз нұрға жетесіз, ешкім қолын созбайды

Ее, неге біз қараңғылыққа үйреніп қалдық?

Міне, біз жақсымыз, оны төмен түсіріңіз

Бәрімізге бата алғанша

Өлейін деп жатқандарға қарап

Жылдам жүзіңіз, мен бәрін аламын

Тістеген жара теріні сауықтырады

Менде найзағай бар

Қазір көтерілуде

Менің толық зұлым адамды босату уақыты келді

Брат, өтінемін, тежей аласыз ба?

Тарақандар мен тарақандар ротанттар болып табылады

Тығырылмаған заттар мен панилерге шашылады

Менің параграфым - байлық пен тәттіліктегі таза дауыл

Абакада… Абакада… Абакада

Шіркін, бітеліп қалған сайын

Хат пайда болады

Абакада жаңа ғана үстелге қонды

Сыра қойылған

Бірден алпысқа дейін

Әттең, шерткен сайын ақынмын

Өкінішке орай, әрбір абзац

Балалық шақтағы әрбір хатқа қасірет

Демалмай

Мен ойлаймын дедім

Әттең, өскен анттың әр айқайы

Абакада…

Қағаз бен қаламыңызды өз қолыңызға алыңыз

Ешкім айыра алмайтындай бұл туды желбірет

Періштеге сүйеніп, бізді көтеріп, ұш

Біз прогрестің тауына шығамыз

Жайлылықта бірге, ауырсынуда бірге

Айырбас алтын болса, қиыншылық болады

Жамандық, қараңғы жоспарлар кірсін

Тек иә, иә, алға

Қазір уақыт келді, күтудің қажеті жоқ

Кеше де, у да өтті

Жыландардың қозғалып жатқанын қараңыз

Мен күнді жұтамын, сорпаны миым

Менің балаларымның хаттары планетаны айналады

Кітапта ойып жазылған күштер сызылады

Терінің түсінен тыс қуатты пайдаланады

Менің Ангат қаласының шырыны бар жазба

Абакада… Абакада… Абакада

Шіркін, бітеліп қалған сайын

Хат пайда болады

Абакада жаңа ғана үстелге қонды

Сыра қойылған

Бірден алпысқа дейін

Әттең, шерткен сайын ақынмын

Өкінішке орай, әрбір абзац

Балалық шақтағы әрбір хатқа қасірет

Демалмай

Мен ойлаймын дедім

Әттең, өскен анттың әр айқайы

Абакада…