Вода - Arilka

Может ли узнать тайну темной ночи

Сердце, что так хочет понять.

Можно ли простить, вырвать и забыться?

Верю, что не повторится опять.

Плачет небо, хватит слез.

Может не судьба?

Против ветра, бурь и гроз выстоять должна.

Сердце по кусочкам собрать,

Вновь учится верить и ждать…

Припев:

Слова — вода в огромном океане,

Где встречи раставания кипят!

Слова — вода, и глубже погружаясь,

Вдруг ложь не отличаешь от правды у самого дна.

Кто-то такой родной станет чужим до дрожи,

Ток пробежит под кожей, скрой.

Можно ли простить, вновь поверить обещаниям

Сокращая расстояние с мечтой?

Кто задумал это свыше, проливая свет?

Ведь не видеть бы, не слышать правильный ответ.

Себя бы по кусочкам собрать,

Вновь учится верить и ждать.

Припев:

Слова — вода в огромном океане,

Где встречи раставания кипят!

Слова — вода, и глубже погружаясь,

Вдруг ложь не отличаешь от правды у самого дна.

У самого дна, у самого дна, самого, самого, самого дна…

Я не хочу больше в огне плавится рядом с тобой,

Но одна вдаль, в пропасть шагну…

Я просто должна справится, пусть потеряв тебя навсегда.

Я не хочу больше в огне плавится,

Топят и топят твои слова.

Слова…

Слова!

Слова…

Қараңғы түннің сырын біле ме?

Түсінгісі келетін жүрек.

Кешіруге, жыртуға, ұмытуға бола ма?

Бұл енді қайталанбайтынына сенемін.

Аспан жылап жатыр, көз жасы жеткілікті.

Мүмкін тағдыр емес пе?

Ол желге, боранға және найзағайға төтеп беруі керек.

Жүректі бөліктерге жинап,

Сенуді және қайтадан күтуді үйрену...

Хор:

Сөздер – кең мұхиттағы су,

Қоштасу кездесулері қайнайды!

Сөздер су, тереңірек батады,

Күтпеген жерден өтірік пен шындықты түбінде ажырата алмайсың.

Қымбатты біреу қалтырап бөтен болады,

Ағым тері астынан өтеді, оны жасырыңыз.

Кешіруге, уәдеге қайта сенуге бола ма

Арманмен қашықтықты жабу?

Оны жоғарыдан ойлап, жарық түсірген кім?

Өйткені, дұрыс жауапты адам көрмес, естімес еді.

Өзімді бөлшектеп жинау үшін,

Сенуді және қайтадан күтуді үйрену.

Хор:

Сөздер – кең мұхиттағы су,

Қоштасу кездесулері қайнайды!

Сөздер су, тереңірек батады,

Күтпеген жерден өтірік пен шындықты түбінде ажырата алмайсың.

Ең түбінде, ең түбінде, ең, өте, ең түбінде...

Сенің жаныңда отқа ерігім келмейді,

Бірақ алысқа жалғыз, мен тұңғиыққа қадам басамын ...

Мен сені мәңгілікке жоғалтып алсам да, төтеп беруім керек.

Мен енді отқа ерігім келмейді,

Олар сенің сөздеріңді суға батып, суға батырады.

Сөздер…

Сөздер!

Сөздер…