De Profundis - Arborist

Left to wander, my abandoned spirit has found no tenure.

Forlorn in this world of the living, isolated here by my loved ones before me.

I find myself frequenting the graves more often than my own bed to sleep.

I have become but a figure of twilight, a discraded wraith with no aspirations.

But ultimately, I have discovered the unavoidable course of my fate.

So why not quicken the process?

My time has come to reunite with the faithful departed,

As I take one step off the bridge and let go of the rail.

And in that moment, in those four seconds between life and death,

I realized that my problems meant nothing.

«Oh God, what have I done?

Oh please, I don’t want to die!»

Қаңғыбасқа қалдым, тастанған рухым                                                                                                                                                          

Мына тірілер әлемінде мұңайып, менің алдымда жақындарым оқшауланған.

Мен ұйықтау үшін өз төсегіме қарағанда, бейіттерге жиі баратынмын.

Мен ымырттың фигурасына айналдым, талпыныстары жоқ, талқандалған Wraith болды.

Бірақ, сайып келгенде,                                                                                              |

Олай болса, процесті неге жылдамдатпасқа?

Өмірден өткен адал жандармен қосылатын кезім келді,

Мен көпірден бір                                                                                                                қадам

Сол сәтте, өмір мен өлімнің арасындағы төрт секундта,

Мен                                                                                               проблемалары    м   м   м                                                                                                             мселелер      мвн   мвнеге  мвндемені’ білдірмейтінін білдірмейді.

«Құдайым, мен не істедім?

Өтінемін, мен өлгім келмейді!»